یک خاطره شنیدنی از عملیات والفجر ۴ به روایت یک رزمنده

ارتفاع کله قندی، شاهد شبی پرالتهاب در تاریخ دفاع مقدس هشت ساله است، شبی که صدای تیربارها و غرش تانک‌ها با شهادت رزمندگان درهم آمیخت و سرانجام، تدبیر و ایستادگی نیروهای ایرانی به فتح موضعی مهم در عملیات والفجر ۴ انجامید.

به گزارش خبرگزاری ایمنا، بیست‌وهفتم مهر، سالروز عملیات والفجر۴، یادآور روزهایی است که رزمندگان ایرانی در ارتفاعات سخت و صعب‌العبور منطقه، برای پیشروی و عقب راندن نیروهای دشمن جنگیدند. در میان خاطرات به جامانده از این عملیات روایت احمد سلیمانی ، مسئول محور شناسایی واحد اطلاعات عملیات لشکر ۸ نجف‌اشرف از نبرد برای فتح ارتفاع کله قندی، تصویری از دشواری‌های میدان نبرد و لحظات سرنوشت‌ساز آن ارائه می‌دهد.

ارتفاع کله‌قندی به‌دلیل اشراف بر دشت و قرار گرفتن در مسیر پیشروی به سمت شهر پنجوین، اهمیت راهبردی داشت. بعثی‌ها با استقرار تانک در اطراف این ارتفاع، عبور نیروها و خودروهای ایرانی را هدف قرار می‌دادند و به همین دلیل، ماموریت تصرف آن به یک گروهان از رزمندگان لشکر هشت نجف اشرف سپرده شد، احمد سلیمانی نیز به‌عنوان راهنما همراه این نیروها بود.

سلیمانی در روایت خود از آن شب به شناسایی منطقه پیش از آغاز عملیات اشاره می‌کند، شناسایی که او به همراه یکی از هم‌رزمانش انجام داد و حتی به ورود به چند سنگر بعثی و به دست آوردن دوربین و بی‌سیم منجر شد. ساعت ۱۰ شب، عملیات آغاز شد و نیروها در دو گروه برای درگیری مستقیم با دشمن و غافلگیر کردن او از مسیر اصلی تقسیم شدند.

از آتش تانک‌ها تا فتح کله‌قندی؛ خاطره‌ای از عملیات والفجر ۴

گروه نخست که سلیمانی در آن حضور داشت از روبه‌رو به سمت ارتفاع حرکت کرد، اما پیشروی با آتش سنگین تیربارها و شلیک تانک‌های دشمن متوقف شد. در همین درگیری، ناصر فاضل یکی ازرزمندگان حاضر در میدان به شهادت رسید. سلیمانی برای بررسی وضعیت او از نیروها فاصله گرفت و هنگامی که بازگشت، متوجه شد بیشتر نیروهای گروه به عقب رفته‌اند، عقب‌نشینی که نتیجه برداشت اشتباه از دستور او بود.

این اتفاق بر خلاف انتظار مسیر نبرد را تغییر داد. نیروهای بعثی با تصور عقب‌نشینی ایرانی‌ها ، سنگرهای خود را ترک کردند و از ارتفاع پایین آمدند. در همین شرایط، سلیمانی خود را به شهید حاج‌احمد کاظمی رساند و وضعیت را گزارش داد، او سپس با دریافت تعدادی نیرو از پشت به مواضع دشمن حمله کرد، درگیری که به کشته و اسیر شدن شماری از نیروهای بعثی‌ها و به غنیمت گرفتن یک تانک سالم انجامید.

هم‌زمان گروه دوم از مسیر اصلی پیشروی کرد و توانست ارتفاع کله قندی را به تصرف درآورد. نیروهای گروه نخست نیز که در تاریکی مسیر را گم کرده بودند، صبح روز بعد در محدوده نیروهای لشکر علی‌بن‌ابی‌طالب(ع) پیدا شدند.

سلیمانی این اتفاق را در خاطرات خود امدادی الهی می‌داند، روایتی از شبی پر اضطراب که در آن، میان آتش سنگین، شهادت هم‌رزمان و تصمیم‌های دشوار سرانجام ارتفاعی مهم به دست رزمندگان ایرانی افتاد. خاطره‌ای که در سالروز عملیات والفجر۴ بار دیگر دشواری مسیر فتح و نقش شجاعت و پایداری رزمندگان را به یاد می‌آورد.

کد مطلب 1013494

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.