به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، در برخی شهرهای جهان، ورود مهاجران از مناطق روستایی یا کشورهای دیگر، موجب افزایش سریع جمعیت، رشد محله‌های مسکونی و فشار بر زیرساخت‌هایی همچون حمل‌ونقل، آب، مسکن و خدمات درمانی شده است، در مقابل، شهرهایی نیز وجود دارند که به‌دلیل جنگ، بحران اقتصادی، ناامنی یا تغییرات اقلیمی، با خروج گسترده ساکنان و کاهش جمعیت روبه‌رو هستند. شهرهایی که با مهاجرت گسترده جمعیت روبه‌رو هستند، بیش از هر چیز به سیاست‌هایی نیاز دارند که میان رشد جمعیت، ظرفیت زیرساخت‌ها و کیفیت زندگی، تعادل برقرار کنند. در واقع موفقیت شهرها فقط با تعداد افرادی که جذب می‌کنند یا شمار کسانی که به آن‌ها بازمی‌گردند سنجیده نمی‌شود، بلکه توانایی آن‌ها در فراهم‌کردن مسکن مناسب، فرصت‌های شغلی، خدمات ضروری و امنیت برای همه ساکنان اهمیت دارد. در ادامه به معرفی شهرهایی می‌پردازیم که با مهاجرت گسترده جمعیت روبه‌رو هستند:
داکای بنگلادش؛ مقصد میلیون‌ها مهاجر داخلی
داکا یکی از نمونه‌های مهم شهرهایی است که رشد جمعیت آن با مهاجرت داخلی و گسترش سریع شهرنشینی ارتباط دارد. فرصت‌های شغلی در صنایع پوشاک، خدمات و تجارت، در کنار محدودیت فرصت‌های اقتصادی در مناطق روستایی، افراد بسیاری را به پایتخت بنگلادش، جذب کرده است. سیل، فرسایش زمین اطراف رودخانه‌ها و مخاطرات اقلیمی نیز می‌توانند معیشت خانوارهای روستایی را در این شهر مختل کنند و مهاجرت به مراکز شهری را افزایش دهند. ورود جمعیت به داکا، میزان تقاضا برای مسکن ارزان‌قیمت، حمل‌ونقل عمومی، آب آشامیدنی و خدمات شهری را افزایش داده است. بخشی از مهاجران در محله‌های پرتراکم و سکونتگاه‌های غیررسمی زندگی می‌کنند؛ مناطقی که دسترسی به خدمات و زیرساخت‌های باکیفیت در آن‌ها محدود است. در نتیجه، چالش داکا تنها افزایش جمعیت نیست، بلکه توانایی شهر در فراهم‌کردن فرصت‌های اقتصادی و شرایط مناسب زندگی برای ساکنان جدید است.
تورنتوی کانادا؛ مهاجرت بین‌المللی و تغییرات بازار مسکن
تورنتو یکی از مهم‌ترین مقصدهای مهاجران بین‌المللی در آمریکای شمالی است. بازار کار متنوع، دانشگاه‌ها، شبکه‌های خانوادگی مهاجران و دسترسی به خدمات عمومی، این کلان‌شهر را برای دانشجویان، متخصصان و خانواده‌هایی که قصد اقامت در کانادا دارند، جذاب کرده است. طبق داده‌های اداره آمار کانادا، بین ژوئیه ۲۰۲۴ و ژوئیه ۲۰۲۵، جمعیت این منطقه تقریبا بدون تغییر بود. در این دوره، افزایش ناشی از تولدها و مهاجرت دائمی با کاهش شمار ساکنان غیردائم و خروج جمعیت به مناطق دیگر تا حد زیادی خنثی بود. این تغییرات نشان می‌دهد که حتی شهرهایی باسابقه طولانی جذب مهاجران نیز می‌توانند در مدت کوتاهی، با تغییر سیاست‌های مهاجرتی و جابه‌جایی جمعیت روبه‌رو شوند. طبق آمار جدید ۲۰۲۶، تورنتو همچنان یکی از مراکز مهم مهاجرپذیری کانادا است، اما هزینه بالای مسکن، اجاره‌بها و فشار بر زیرساخت‌ها، از مسائل مهم آن محسوب می‌شود. مهاجرت همچنین در محله‌های شهر، تنوع فرهنگی ایجاد کرده است و بر بازار کار، خدمات و ساختار اجتماعی آن تأثیر گذاشته است.
بمبئی هند؛ مقصد مهاجران جویای کار
بمبئی یکی از مهم‌ترین قطب‌های اقتصادی هند است که مهاجران بسیاری را از ایالت‌های دیگر این کشور به‌سوی خود جذب می‌کند. تمرکز صنایع مالی، شرکت‌های تجاری، سینمای بالیوود، خدمات و فعالیت‌های بندری، فرصت‌های شغلی متنوعی در بمبئی ایجاد کرده است. در کنار این عوامل، نابرابری اقتصادی میان مناطق مختلف هند و محدودیت فرصت‌های شغلی در بعضی مناطق روستایی نیز به مهاجرت داخلی به بمبئی، دامن می‌زنند. افزایش تقاضا برای مسکن، یکی از مهم‌ترین پیامدهای این روند است. هزینه بالای اجاره و کمبود مسکن مقرون‌به‌صرفه، موجب شده است که بخشی از ساکنان کم‌درآمد در محله‌های پرتراکم یا سکونتگاه‌های غیررسمی زندگی کنند، در نتیجه، مدیریت مهاجرت در بمبئی فقط به ایجاد فرصت‌های شغلی محدود نمی‌شود، بلکه توسعه حمل‌ونقل عمومی، بهبود شرایط مسکن و گسترش خدمات شهری نیز برای پاسخگویی به نیازهای جمعیت، اهمیت دارد.
خارطوم سودان؛ شهری میان آوارگی و بازگشت جمعیت
خارطوم نمونه‌ای متفاوت از شهرهایی است که با جابه‌جایی گسترده جمعیت روبه‌رو هستند. جنگی که از آوریل ۲۰۲۳ آغاز شد، شمار زیادی از ساکنان را مجبور به ترک خانه‌هایشان کرد. در این شهر، مسئله اصلی، مهاجرت برای یافتن شغل یا زندگی بهتر نیست، بلکه آوارگی اجباری ناشی از ناامنی و تخریب زیرساخت‌ها است. طبق اعلام سازمان بین‌المللی مهاجرت در سپتامبر ۲۰۲۵، در اوج درگیری‌ها حدود ۵ میلیون نفر از خارطوم آواره شده بودند. پس از تغییر شرایط امنیتی در بخش‌هایی از پایتخت، روند بازگشت آغاز شد و این سازمان پیش‌بینی کرد که شمار بازگشت‌کنندگان به مناطق پایتخت در همان سال به حدود ۲.۱ میلیون نفر برسد. این ارقام به جابه‌جایی جمعیت مربوطند و به‌معنای بازگشت همه ساکنان به خانه‌های سالم و برخوردار از خدمات نیستند. بازگشت جمعیت به خارطوم با مشکلاتی مانند تخریب خانه‌ها، آسیب‌دیدن شبکه آب و برق، کمبود خدمات درمانی و دشواری تامین معیشت، همراه بوده است. به همین دلیل، این شهر با دو روند هم‌زمان روبه‌روست؛ بازگشت بخشی از جمعیت و ادامه جابه‌جایی افرادی که هنوز شرایط لازم برای زندگی عادی را ندارند. وضعیت خارطوم نشان می‌دهد که پایان یا کاهش درگیری‌ها تنها به‌معنای پایان بحران جمعیتی نیست.
نظر شما