به گزارش خبرگزاری ایمنا، فاطمه مهاجرانی امروز _یکشنبه نوزدهم مهر_ در نشست رونمایی از کتاب خونابه‌های میناب اظهار کرد: خوشا به حال آنانی که عروجشان با تیر شهادت رقم خورده است. به‌طور قطعی رفتن، کار دشواری است و ماندن و صبر کردن بر فراق، کاری دشوارتر؛ چراکه آنان که می‌روند، به فرمایش قرآن نزد خداوند هستند و از نعمات الهی بهره‌مند؛ کما اینکه ما در طول این ۴۷ سال شهدای زیادی تقدیم کردیم و تنها بالای ۲۰۰ هزار شهید در یک مقطع تاریخی داشتیم که این نشان از آن دارد که مردم ما با فرهنگ شهادت و شهیدپروری آشنا هستند.
وی با اشاره به جنایت مدرسه شجره طیبه میناب ادامه داد: زمانی که این فاجعه اتفاق افتاد، با توجه به اینکه پروازها بسته شده بود و یک نفر باید به‌سرعت در آنجا حضور پیدا می‌کرد؛ این وظیفه به عهده من گذاشته شد و من با افتخار این کار را انجام دادم. شانزدهم اسفند در خدمت مردم میناب بودم. در آنجا پدری را دیدم که همسرش به شهادت رسیده بود و دوقلوی حدود یک‌ونیم ساله برایش مانده بود؛ او می‌گفت یک هفته است این دوقلوها از بغل من پایین نمی‌آیند. پدری را دیدم که دو فرزند از دست داده بود، البته شاید هم به دست آورده بود، نمی‌دانم کدام واژه را باید استفاده کرد و چنان با قدرت صحبت می‌کرد که احساس می‌کرم در یک کلاس عرفان حضور دارم.
سخنگوی دولت یادآور شد: آنجا بود که احساس کردم؛ هنر باید به یاری بیاید و به روایتگری کمک کند. ما باید بتوانیم این روایت‌های متعدد را در فستیوال‌های مختلف نمایش دهیم. ما باید بگوییم که دشمن با ایران چه کرد. ما باید به کمک سینما، تئاتر، رمان، شعر و نقاشی نشان دهیم که ایران استوار و در عین حال مظلوم، مقابل خون‌آشام‌ترین افراد ایستاده است. آن دود سیاه، نخست از دل آدم‌هایی برآمد که اجازه دادند موشکی به مدرسه شلیک شود. هنر ابزاری است که کمک می‌کند این سیاهی‌ها و در عین حال این شکوه انسانیت به‌خوبی نمایش داده شود تا جلوی تکرار آن‌ها گرفته شود.
مهاجرانی افزود: زمانی که پیشنهاد چاپ کتاب خونابه‌های میناب با انتشارات امیرکبیر مطرح شد، احساس کردم بهترین زمان است و از نویسنده بسیار تشکر می‌کنم. وی نزدیک ۴۰ روز در میناب زندگی کرد؛ روزها و شب‌ها در مزار مقدس شهدا بود و این موجب شد که در کمتر از شش ماه پس از وقوع این فاجعه، نخستین رمان منتشر شود. امیدواریم که بتوانیم روایتگر خوبی برای مظلومیت فرزندان ایران باشیم.
وی تصریح کرد: با اینکه در حوزه‌هایی همچون سردشت فیلم‌هایی همچون درخت گردو ساخته شده است، اما برای روایتگری و تولید آثار بیشتری مورد نیاز است. جا دارد که درباره آنچه بر مردمان ما گذشت، روایت کنیم؛ نه بر رزمندگانمان که انتخاب کردند مقاومت کنند و دفاع کنند، بلکه درباره فرزندانمان که در مدرسه بودند و آنچه بر آن‌ها و مادرانشان گذشت.
سخنگوی دولت عنوان کرد: به نظرم «میناب» را اگر جدا بنویسیم، می‌شود «می ناب». می ناب وجدان انسانی است. هر کسی که وجدان انسانی دارد، بر میناب خون‌گریه کرده است. این فاجعه سنگ محک خوبی بود تا ببینیم چه کسانی دلشان برای میناب لرزید.
نظر شما