سعادت‌الله مولوی در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا اظهار کرد: توسعه فناوری حفاری فوق‌عمیق و هوش مصنوعی در صنعت نفت چین نشان می‌دهد رقابت انرژی فقط بر سر کشف میدان‌های جدید نیست؛ سرعت تحلیل داده‌های زمین‌شناسی، تشخیص زودهنگام خطرهای حفاری و افزایش ضریب بازیافت مخازن نیز در تعیین هزینه و ظرفیت تولید نقش اساسی دارد؛ ظرفیتی که ایران نیز برای بهره‌برداری مؤثرتر از میدان‌های نفتی خود به آن نیاز دارد.
وی افزود: چین در میدان نفتی هاده–فومان در منطقه سین‌کیانگ، با حفر ۴۸۵ چاه فوق‌عمیق، بیش از ۲۶ میلیون تن معادل نفت از مخازن واقع در عمق بیش از ۶ هزار متر استخراج کرده است، همچنین در حوضه تاریم برداشت مغزه سنگی از عمق ۸ هزار و ۸۰ متری گزارش شده است؛ اقدامی که پیچیدگی شناخت ساختارهای عمیق زمین را نشان می‌دهد.
کارشناس حوزه نفت و انرژی با بیان اینکه بخش مهم‌تر این تحول استفاده از هوش مصنوعی در عملیات واقعی است، گفت: مدل صنعتی کونلون شرکت ملی نفت چین در بیش از ۱۵۰ سناریوی صنعتی به کار گرفته شده و زمان پردازش داده‌های لرزه‌ای را در یکی از کاربردها از ۲۰ روز به سه روز کاهش داده است؛ یعنی حدود ۸۵ درصد کاهش زمان پردازش، همچنین این فناوری برای تشخیص وضعیت چاه‌ها، پیش‌بینی خطرهای حفاری و بهینه‌سازی عملیات تولید استفاده می‌شود.
مولوی با اشاره به شرایط صنعت نفت ایران ادامه داد: مسئله ایران فقط دستیابی به ذخایر جدید نیست؛ طبق ارزیابی‌های انجام شده بسیاری از میدان‌های مهم خشکی کشور قدمت زیادی دارند و با افت تولید روبه‌رو هستند؛ در چنین شرایطی تزریق گاز، مدیریت فشار مخزن و فناوری‌های افزایش ضریب بازیافت می‌توانند اهمیت بیشتری از حفر چاه‌های جدید پیدا کنند.
وی تاکید کرد: ایران باید از تجربه چین برای ایجاد سامانه‌های یکپارچه تحلیل داده‌های لرزه‌ای، پایش برخط چاه‌ها و پیش‌بینی خرابی تجهیزات استفاده کند؛ البته موفقیت این رویکرد به کیفیت داده‌ها، دسترسی به تجهیزات و ارزیابی اقتصادی هر پروژه وابسته است،زیرا هدف نهایی باید افزایش تولید پایدار و کاهش هزینه هر بشکه نفت باشد، نه فقط نصب سامانه‌های هوش مصنوعی یا ثبت رکوردهای حفاری.
نظر شما