به گزارش خبرگزاری ایمنا، جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان در کنار تمام فیلم‌هایی که روی پرده می‌رود، فرصتی است برای شنیدن صداهای کودکانی که امروز روی صندلی داوری نشسته‌اند و فردا می‌توانند روی صندلی کارگردانی بنشینند؛ وقتی از آنها می‌پرسیم اگر روزی دوربین را در دست بگیرند و قرار باشد داستانی را برای پرده سینما روایت کنند، چه چیزی برایشان اهمیت بیشتری دارد، پاسخ‌ها نشان می‌دهد که دنیای ذهنی آنها چقدر متنوع و گاه شگفت‌انگیز است.
سامیار قربانی، داور کودک سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان بدون تردید سراغ دنیای پرهیجان مورد علاقه بسیاری از هم‌سن‌وسال‌های خود می‌رود و در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا می‌گوید: اگر بخواهد فیلمی بسازد، دست روی موضوع‌هایی می‌گذارد که بیشتر مورد علاقه پسران است و فیلمی با محوریت تعقیب‌وگریز یا در ژانر اکشن می‌سازد؛ حتی برایش مهم است که در چنین فیلمی از بازیگران مطرح و شناخته‌شده استفاده شود؛ گویی از همین حالا تصویری از یک فیلم پرهیجان و پرستاره در ذهنش شکل گرفته است.
محمدمهدی ندیمی، دیگر داور جشنواره، اما مسیر متفاوتی را انتخاب می‌کند و به سراغ فوتبال می‌رود؛ ورزشی که برای بسیاری از کودکان و نوجوانان بخشی از زندگی و علاقه آنها را تشکیل می‌دهد.
وی اینگونه به خبرنگار ایمنا می‌گوید: درباره زندگی فوتبالیست‌ها فیلم می‌سازم، چراکه چنین فیلمی می‌تواند مخاطبان عمومی، به‌ویژه پسران، را با خود همراه کند.
شاید در نگاه او، پشت هر نام مشهور ورزشی، داستانی وجود دارد که ارزش روایت شدن دارد؛ داستانی از تلاش، شکست، موفقیت و رسیدن به جایگاهی که میلیون‌ها نفر آن را می‌بینند.
محمدامین آقاامینی‌ها، داور کودک جشنواره، دوربین خیالی خود را به سوی طبیعت می‌چرخاند و می‌گوید: فیلمی که می‌سازد درباره آفریده‌های خداوند، از گل‌ها و حیوانات گرفته تا زیبایی‌های طبیعت و هستی است؛ درواقع سینما در نگاه این کودک، ابزاری برای دیدن دوباره جهان است، جهانی که شاید در شتاب زندگی روزمره از کنار زیبایی‌هایش عبور کنیم.
وی در ادامه تأکید می‌کند: محوریت فیلم را فلسفه خلقت و هستی‌شناسی قرار می‌دهم، زیرا قصد دارم مخاطبی که فیلم را تماشا می‌کند، تنها سرگرم نشود، بلکه چیزی به دانسته‌هایش افزوده شود و جهان پیرامون خود را بهتر بشناسد.
وقتی سینما قرار است حقیقت را روایت کند
در میان پاسخ‌ها، برخی کودکان موضوع‌هایی را انتخاب می‌کنند که رنگ‌وبوی تاریخ، سیاست و واقعیت‌های تلخ جهان امروز را دارد. محمد سبحان ودائی، داور سی‌وهشتمین جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان اظهار می‌کند: دوست دارم زمانی کهبزرگ شدم، فیلمی بسازم که جنایت‌های آمریکا را نشان دهد تا برای دیگران درس عبرت باشد و مردم جهان بدانند چه اتفاقات وحشتناکی به دست آمریکا رقم می‌خورد.
در سوی دیگر، طاها حسین زمانی، داور کودک جشنواره دوربین خود را به سمت دنیای حیوانات می‌برد؛ البته با علاقه‌ای مشخص و ویژه و اینگونه عنوان می‌کند که اگر فیلمساز شود، درباره حیوانات فیلم می‌سازد، به‌خصوص طوطی‌سانان، زیرا این حیوانات را دوست دارد و مایل است افراد مختلف اطلاعات بیشتری درباره آنها به دست آورند.
صبا عابدان‌زاده نیز انتخابی دارد که دو جغرافیا و دو روایت را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد؛ او به خبرنگار ایمنا می‌گوید: اگر بخواهم فیلمی بسازم، درباره ایران و فلسطین فیلم می‌سازم، زیرا هر دو کشور خوبی هستند و از طرفی کشور ایران دارای قدمتی بسیار است و مردم فلسطین نیز مورد ظلم ستمکاران قرار گرفته‌اند.
وی اضافه می‌کند: می‌خواهم این موضوع‌ها را در قالب فیلم به مردم عرضه کنم؛ روایتی که میان هویت، تاریخ و رنج انسان‌ها پیوند برقرار می‌کند.
آرمیتا زمانی، داور سی‌وهشتمین جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان، انتخاب خود را به دانشمندان ایران اختصاص می‌دهد و اذعان می‌کند دوست دارد وقتی فیلمی می‌سازد، درباره دانشمندان ایرانی باشد؛ افرادی که به باور او زحمت زیادی برای این سرزمین کشیده‌اند و موجب رشد کشور شده‌اند.
نگاه آرمیتا به دانشمندان، نگاهی همراه با قدردانی است؛ او می‌خواهد تلاش‌های آنها را به تصویر بکشد و سهمشان را در پیشرفت ایران به دیگران یادآوری کند.
بازگشت به تاریخ؛ اسطوره‌هایی که نباید فراموش شوند
ترمه توکلی، یکی از داوران این جشنواره، با ذوق به سمتم می‌آید تا پاسخ خود را در مصاحبه بیان کند. وی اینگونه درباره فیلم خود می‌گوید: اگر در آینده فیلمی بسازم، سراغ آثار تاریخی و اسطوره‌های قدیمی ایران می‌روم؛ شخصیت‌هایی که کارهای بزرگی برای کشور انجام داده‌اند، اما بسیاری از مردم حتی با نام آنها آشنا نیستند.
شاید انتخاب ترمه بیش از هر چیز نشان می‌دهد نسل جدید، همچنان می‌تواند شیفته تاریخ و اسطوره‌های سرزمینش باشد. او سینما را فرصتی برای بیرون کشیدن شخصیت‌هایی می‌داند که در گذر زمان کمتر دیده شده‌اند.
آدرین ادیب‌فر، داور کودک سی‌وهشتمین جشنواره، اما از زاویه‌ای متفاوت به سینما نگاه می‌کند. او می‌گوید: فیلمی می‌سازد که تمام بازیگران معروف جهان در آن حضور داشته باشند، زیرا این بازیگران شناخته‌شده و مشهور هستند. در نگاه این کودک، جذابیت ستاره‌ها می‌تواند یکی از مهم‌ترین عناصر شکل‌گیری یک فیلم باشد؛ فیلمی که حضور چهره‌های محبوب، آن را برای مخاطب دیدنی‌تر می‌کند.
محمدامین شریفی نیز انتخابی متفاوت دارد و در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا اینگونه پاسخ می‌دهد: اگر قرار باشد فیلمی تهیه کنم، درباره رویدادهای همان سال فیلم می‌سازم و چون به موضوع‌های غمگین علاقه دارد، فضای فیلم را نیز غمگین قرار می‌دهم.
سیدحسین طباطبایی‌پناه، داور کودک جشنواره نیز موضوع جنگ ایران و آمریکا را انتخاب می‌کند و به خبرنگار ایمنا می‌گوید که درباره این جنگ فیلم می‌سازد و جزئیات آن را روایت می‌کند تا مردم واقعیت جنگ را بدانند و این اثر در تاریخ ماندگار شود.
دغدغه اصلی او، حفظ حقیقت است؛ اینکه این واقعه در گذر زمان دچار تحریف نشود و آنچه رخ داده، همان‌گونه که بوده، در حافظه تاریخی باقی بماند.
به گزارش ایمنا، سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان بستری است که می‌تواند رویاهای نسل آینده سینما را بشنود؛ رویاهایی که گاهی پر از هیجان و ستاره هستند، گاهی سرشار از عشق به طبیعت و حیوانات و گاهی در جست‌وجوی تاریخ، هویت و حقیقت.
شاید ارزشمندترین بخش این جشنواره همین باشد؛ اینکه کودکان تنها مخاطب سینما نیستند، بلکه خودشان روایت‌هایی برای گفتن دارند و اگر روزی دوربین را در دست بگیرند، جهان را آن‌گونه که می‌بینند، به قاب خواهند کشید.
نظر شما