به گزارش خبرگزاری ایمنا، داریوش فرضیایی امروز_سه‌شنبه چهاردهم مهر_ در نشست بررسی فیلم عموی بچه‌ها با اشاره به اولین حضور خود در سینما اظهار کرد: در این سال‌ها همیشه دوست داشتم تجربه حضور در سینما را هم داشته باشم، سینما رسانه‌ای گرم و متمرکز است؛ مخاطب خودش فیلم را انتخاب می‌کند، برای دیدنش وقت می‌گذارد و هزینه می‌کند، بنابراین انتظار دارد با مفاهیم و تجربه‌های تازه‌ای روبه‌رو شود، برای ما جذاب بود که تجربه بیش از دو دهه فعالیت در تلویزیون را در قالب یک فیلم سینمایی و با موضوعی برگرفته از بخشی از زندگی خودم به تصویر بکشیم.
وی با بیان اینکه حدود پنجاه درصد فیلم به واقعیت زندگی من مربوط است، افزود: می‌توانم بگویم خودم را بازی کردم؛ اما بازی‌کردن در نقش خود، از سخت‌ترین کارهاست، فیلم در دوره‌ای از زندگی‌ام ساخته شد که از نظر روحی شرایط دشواری داشتم، از کارگردان و همه کسانی که در ساخت فیلم زحمت کشیدند، ممنونم که در آن شرایط به من دلگرمی دادند.
بازیگر فیلم عموی بچه‌ها با بیان اینکه بخش‌هایی از زندگی‌ام که در فیلم آمده، واقعیت دارد، ادامه داد: هرچند همه اتفاقات زندگی من در فیلم جا نمی‌شد، شاید مخاطبان بیشتر من را به‌عنوان عموپورنگی شاد و پرانرژی بشناسند، اما رسیدن به این نقطه از زندگی برایم آسان نبوده است، با سختی‌های زیادی روبه‌رو شدم و یکی از بزرگ‌ترین دلگرمی‌هایم دعای مادرم بود، به تصویر کشیدن مادرم با کمک خلاقیت نویسنده و کارگردان، برای من ادای دینی به او و همه مادرانی بود که در تربیت فرزندان نقش مهمی دارند.
فرضیایی با اشاره به نقش کودکان در فیلم خاطرنشان کرد: آن دو کودک قهرمان‌های قصه‌اند، بچه‌های امروز نقشه‌ای می‌کشند تا اعضای خانواده را کنار هم جمع کنند و کمک کنند پیوندی که گسسته یا ناتمام مانده، دوباره برقرار شود.
وی با تاکید براینکه در تلویزیون بزرگ شده‌ام و تلویزیون خانه اول من است، آن را دوست دارم، افزود: سینما را هم دوست دارم و برای این تجربه احترام قائلم، هر دوره‌ای از زندگی زیبایی خودش را دارد و هر دوره‌ای از کار هم اقتضائات خودش را، مخاطب امروز با مخاطب ۲۵ سال پیش تفاوت دارد؛ بنابراین باید متناسب با زمانه و مخاطب امروز کار کرد، امیدوارم این تجربه در قالب داستان‌های بهتر، بیشتر و جذاب‌تر ادامه پیدا کند.
فرضیایی با بیان اینکه هر کاری بکنم، عموپورنگ بخشی از هویت من است، خاطرنشان کرد: عموپورنگ و داریوش فرضیایی از هم جدا نیستند؛ هر نقشی هم بازی کنم، آن پیوند باقی می‌ماند، در عین حال، به اصول اخلاقی برنامه‌سازی برای کودک پایبندم و دوست دارم این نگاه را از کودک فراتر ببرم و خانواده را هم در نظر بگیرم.
وی تصریح کرد: دوست داشتم اگر قرار است فیلم سینمایی بازی کنم، قصه خودم را روایت کنم تا اینکه نقش شخص دیگری را بازی کنم، در فیلم هم بخشی از زندگی‌ام را دیدید؛ از جمله مخالفت پدرم با ورودم به کار هنری و اتفاق‌هایی که در زندگی‌ام افتاد، فکر می‌کنم شروع از زندگی خودم می‌توانست تأثیرگذارتر باشد.
بازیگر فیلم عموی بچه‌ها گفت: در فضای مجازی هم بخش‌هایی از رابطه‌ام با مادرم را منتشر کردم؛ نه برای اینکه خودم را نشان بدهم، بلکه چون فکر می‌کردم مخاطبانی که عموپورنگ را دوست دارند، بد نیست با بخشی از زندگی شخصی او هم آشنا شوند، همیشه دوست داشتم مادرم روی پرده سینما حضور داشته باشد، اما این آرزو ممکن نشد، خوشحالم که دست‌کم بخشی از رابطه‌ام با او در این فیلم دیده می‌شود.
فرضیایی با تاکید بر اینکه مهم‌ترین نکته برای ساخت کار کودک این است که کودک، به‌ویژه کودک امروز، را بشناسیم. کاری که ساخته می‌شود باید با دغدغه‌های او ارتباط داشته باشد، صرف اینکه اثری را با عنوان «کار کودک» بسازیم کافی نیست؛ باید واقعاً دغدغه کودک را داشته باشیم.
نظر شما