به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، مترو یکی از مهمترین ابزارهای حملونقل سریع در شهرهای بزرگ جهان است، اما همه شبکههای مترو از نظر سرعت عملکرد، یکسان نیستند. بعضی سیستمها برای جابهجایی سریع در مسیرهای طولانی طراحی شدهاند و بعضی دیگر بیشتر بر توقفهای کوتاه، ظرفیت بالا و فاصله کم میان ایستگاهها، تمرکز دارند. بر اساس دادههای اتحادیه بینالمللی حملونقل عمومی (UITP)، در حال حاضر بیش از ۲۰۰ منطقه شهری در جهان دارای سیستم مترو هستند و شبکههای مترو همچنان در حال توسعهاند. در ادامه به معرفی سریعترین متروهای دنیا در سال ۲۰۲۶ و ویژگیهای منحصربهفرد آنها میپردازیم:
سریعترین متروی شهری در هند
متروی هند در سال ۲۰۲۶، به یکی از سریعترین نمونههای متروی شهری تبدیل شده است. طبق اعلام شرکت آلستوم، قطارهای این سیستم دارای سرعت طراحی ۱۳۵ کیلومتر بر ساعت هستند و حداکثر سرعت عملیاتی آنها به ۱۲۰ کیلومتر بر ساعت میرسد. این رقم موجب شده است میروت ( Meerut Metro) بهعنوان سریعترین متروی شهری هند، معرفی شود. یکی از ویژگیهای مهم این پروژه استفاده از فناوری پیشرفته کنترل قطار است. متروی هند از سیستم ETCS Hybrid Level ۳ بر بستر LTE ۴G استفاده میکند؛ فناوریای که برای افزایش ایمنی، کنترل بهتر قطارها و مدیریت کارآمدتر حرکت قطارها طراحی شده است. به همین دلیل، سرعت بالا تنها نتیجه توانایی قطارها در متروی میروت نیست، بلکه زیرساخت و سیستم سیگنالینگ نیز نقش مهمی در آن دارند.

مادرید؛ متروی سریع و خودکار
مادرید یکی از شهرهای اروپایی است که در سال ۲۰۲۶ سرمایهگذاری قابلتوجهی روی نسل جدید مترو انجام داده است. قطارهای جدید خط ۶ متروی مادرید به حداکثر سرعت ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت میرسند؛ سرعتی که طبق اعلام دولت مادرید، حدود ۳۳ درصد بیشتر از قطارهای کنونی این خط است. اهمیت این پروژه فقط در سرعت بیشتر خلاصه نمیشود. در واقع ۴۸ قطار جدید برای خط ۶ در نظر گرفته شدهاند و هر قطار میتواند تا ۱۳۸۵ مسافر را جابهجا کند، همچنین مصرف انرژی قطارهای جدید حدود ۲۰ درصد کمتر، اعلام شده است. این موضوع نشان میدهد که در نسل جدید متروها، همزمان به سرعت، ظرفیت و بهرهوری انرژی، توجه شده است. خط ۶ متروی مادرید قرار است به سمت بهرهبرداری خودکار حرکت کند و آزمایشهای مربوط به این فناوری در سال ،۲۰۲۶ در حال انجام است. طبق برنامه اعلامشده، بهرهبرداری خودکار این قطارها از سال ۲۰۲۷ آغاز خواهد شد، بنابراین مادرید را میتوان یکی از نمونههای مهم گذار متروهای اروپایی به سیستمهای سریعتر و خودکار دانست.

شانگهای؛ غول متروی چین
شانگهای نهتنها یکی از بزرگترین سیستمهای متروی جهان را به خود اختصاص میدهد، بلکه از نظر خودکارسازی نیز در جایگاه بسیار مهمی قرار گرفته است. دادههای UITP نشان میدهد که شبکه متروی شانگهای در پایان سال ۲۰۲۳ حدود ۸۰۲ کیلومتر طول داشته و طولانیترین شبکه مترو جهان بوده است. شانگهای همچنین طولانیترین شبکه متروی بهطور کامل خودکار جهان را در اختیار داشته است؛ حدود ۱۷۴ کیلومتر از شبکه آن در دادههای UITP بهعنوان شبکه خودکار ثبت شده است. این موضوع اهمیت زیادی دارد، زیرا در متروهای مدرن، افزایش سرعت فقط به توان قطار وابسته نیست و خودکارسازی و کنترل هوشمند نیز میتوانند فاصله حرکت قطارها و ظرفیت شبکه را بهبود دهند. به همین دلیل شانگهای را باید بیشتر یک نمونه از «متروی بزرگ، سریع و فناورانه» دانست. گستردگی شبکه، میزان استفاده مسافران و توسعه خطوط خودکار موجب شده است این شهر یکی از مهمترین نمونههای حملونقل ریلی شهری جهان را به خود اختصاص دهد.

متروی پکن؛ شبکهای با رشد مداوم
پکن نیز یکی از بزرگترین شبکههای متروی جهان را دارد. طبق آخرین آمار تفصیلی UITP، طول شبکه متروی این شهر در پایان سال ۲۰۲۳ حدود ۷۶۱ کیلومتر است و پس از شانگهای، در رتبه دوم شبکههای طولانی مترو، قرار دارد. پکن علاوه بر گستردگی، در زمینه خودکارسازی نیز پیشرفت کرده است. دادههای UITP حدود ۸۱ کیلومتر شبکه متروی خودکار را برای این شهر ثبت کردهاند. این موضوع نشان میدهد که توسعه مترو در پکن فقط به اضافهکردن خطوط جدید محدود نیست و فناوری کنترل و بهرهبرداری خودکار نیز بخشی از مسیر توسعه آن است. اهمیت پکن در مقایسه جهانی بیشتر از یک عدد سرعت است. شبکه بسیار گسترده، حجم بالای جابهجایی و استفاده از خطوط خودکار، موجب شده است این شهر در میان مهمترین سیستمهای مترو جهان قرار گیرد، بنابراین اگر معیار را ترکیبی از سرعت، ظرفیت و فناوری در نظر بگیریم، پکن یکی از نمونههای برجسته متروی دنیا محسوب میشود.

سئول؛ پیشرفتهترین شبکه مترو آسیا
سئول یکی از بزرگترین شبکههای مترو جهان را در اختیار دارد و بر اساس دادههای UITP، طول شبکه آن در پایان سال ۲۰۲۳ حدود ۵۶۹ کیلومتر بوده است. این رقم سئول را در میان بزرگترین شبکههای مترو جهان قرار میدهد. سئول همچنین سابقه قابلتوجهی در استفاده از فناوریهای خودکار دارد. دادههای UITP، حدود ۷۹ کیلومتر شبکه متروی خودکار را برای این منطقه شهری ثبت کردهاند. خودکارسازی در چنین شبکه بزرگی اهمیت ویژهای دارد، زیرا امکان مدیریت دقیقتر حرکت قطارها و افزایش ظرفیت عملیاتی را فراهم میکند. بنابراین سئول را نمیتوان تنها با حداکثر سرعت یک قطار ارزیابی کرد. قدرت اصلی سیستم متروی این شهر در ترکیب شبکه گسترده، فناوری پیشرفته، خودکارسازی و ظرفیت بالای جابهجایی است؛ ویژگیهایی که آن را به یکی از الگوهای حملونقل ریلی شهری در آسیا تبدیل کردهاند.

متروی توکیو؛ سریع، پرتردد و گسترده
توکیو یکی از مهمترین نمونههای مترو در جهان است. شبکه متروی منطقه شهری توکیو در دادههای UITP حدود ۴۸۰ کیلومتر طول داشته است و این منطقه از نظر تعداد مسافر نیز در صدر سیستمهای مترو جهان قرار گرفته است. مزیت اصلی توکیو فقط سرعت قطارها نیست. این شهر نمونهای از سیستمی است که باید تعداد بسیار زیادی مسافر را با نظم و فاصله زمانی دقیق، جابهجا کند. به همین دلیل، طراحی زمانبندی، ظرفیت ایستگاهها، هماهنگی خطوط و مدیریت مسافر در آن، اهمیت زیادی دارد. در نتیجه، اگر معیار «بهترین عملکرد کلی مترو» باشد، توکیو یکی از بهترین گزینهها است. در این مترو، سرعت در کنار اطمینان، ظرفیت و تعداد بالای سفرهای روزانه، معنا پیدا میکند و نشان میدهد که سریع بودن یک سیستم مترو فقط به عدد حداکثر سرعت قطار، محدود نمیشود.

سنگاپور؛ پیشگام در خودکارسازی مترو
سنگاپور یکی از شناختهشدهترین شهرهای جهان در زمینه متروی خودکار است. طبق آمار UITP، شبکه متروی خودکار سنگاپور دادههای سال ۲۰۲۳ حدود ۱۴۹ کیلومتر طول دارد و از بزرگترین شبکههای متروی بهطور کامل خودکار جهان محسوب میشود. خودکارسازی مترو موجب شده است سنگاپور بتواند روی افزایش ظرفیت، نظم حرکت قطارها و کاهش وابستگی به رانندگی دستی، تمرکز کند. شبکه UITP نیز گزارش میدهد که بیش از هزار کیلومتر متروی خودکار در جهان فعال است و حدود یکچهارم شبکههای مترو دستکم یک خط خودکار دارند، بنابراین قرار گرفتن سنگاپور در فهرست متروهای سریع جهان، بیشتر بهدلیل ترکیب سرعت عملیاتی، خودکارسازی و مدیریت دقیق شبکه اهمیت دارد. این شهر نمونهای روشن از روندی است که در سالهای آینده در شهرهای بیشتری دیده خواهد شد و آن حرکت از متروهای سنتی به سمت سیستمهای بهطور کامل خودکار و هوشمند است.
نظر شما