رسول آذران در گفتوگو با خبرنگار ایمنا در حاشیه برگزاری سیوهشتمین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان اظهار کرد: حدود ۱۰ سال پیش ایده اولیه این اثر را داشتیم و این ایده از یک دغدغه شکل گرفت؛ اینکه اگر بچههای ما بیرون از خانه و دور از خانواده باشند، آیا میتوانند از پس خودشان و مشکلاتشان بربیایند یا خیر.
وی افزود: این دغدغه به نظرم میتواند دغدغه بسیاری از پدر و مادرها باشد و زمانی که این ایده را مطرح کردم، متوجه شدم افراد زیادی علاقهمند هستند چنین اثری را ببینند، بنابراین کانسپت آن را طراحی کردیم و تمام فضای اثر و شخصیتها نیز شکل گرفت.
آذران ادامه داد: پس از آماده شدن کانسپت، آن را با تیم مطرح کردیم، بچهها را دعوت کردیم و در نهایت ساخت اثر را آغاز کردیم؛ پوستری هم که مشاهده میکنید، بهطور ویژه برای همین جشنواره طراحی شده است.
وی درباره ایده شکلگیری «نابغه و دیو سنگی» گفت: این ایده در راستای همان دغدغه و چالشی است که هر بزرگسالی درباره توانایی کودکان برای رویارویی با مسائل مختلف دارد، اما تلاش کردیم برای اینکه روایت ایرانیتری داشته باشیم، نوع بیان آن نیز متناسب با فرهنگ خودمان باشد.
پیوند «نابغه و دیو سنگی» با داستانهای کهن ایرانی
کارگردان فیلم «نابغه و دیو سنگی» تصریح کرد: وقتی درباره انیمیشن صحبت میکنیم، ناخودآگاه ذهن ما به سمت نمونهها و آثاری میرود که در کشورهای دیگر ساخته شدهاند و برخی استودیوها نیز بهطور ویژه در این زمینه شناخته شدهاند، اما تلاش کردیم تنها یک نمونه را نبینیم و نگاه گستردهتری داشته باشیم.
وی افزود: پدربزرگها و مادربزرگهای ما از بهترین قصهگوهایی بودند که دیدهایم و آنها داستانها را بسیار خوب و شیرین برای ما روایت میکردند و تلاش کردم از همین شیوه روایت استفاده کنم تا اثرمان تنها یک روایت هالیوودی نباشد.
آذران ادامه داد: به همین دلیل در داستان خود از قصههای کهن نیز بهره گرفتیم تا به کودکان نشان دهیم برخلاف بسیاری از انیمیشنها که در آنها یک قهرمان میآید و دنیا را نجات میدهد، ما چنین روایتی نداریم.
وی خاطرنشان کرد: قهرمان داستان ما تا نیمه مسیر نیز چنین فکری دارد، اما از جایی به بعد متوجه میشود که باید همراه دیگران کاری را انجام دهد و داستان را بر همین اساس پیش بردیم؛ حتی بزرگترها نیز در این داستان یاد میگیرند که اتحاد بچهها میتواند به خود آنها نیز کمک کند.
شادی کودکان؛ مهمترین اتفاق جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان
این کارگردان درباره برگزاری جشنواره پس از شرایط جنگ و مسائل اجتماعی اخیر اظهار کرد: روز گذشته در نشست خبری نیز گفتم که در اکران ساعت حدود ۱۴، حتی پیش از جنگ هم چنین جمعیتی از بچهها را ندیده بودم که برای تماشای یک اثر در کنار هم جمع شوند.
وی افزود: در سینماهای تهران بهطور معمول خانوادهها همراه کودکان برای تماشای آثار میآیند، اما اینکه تنها کودکان و نوجوانان با چنین جمعیتی برای دیدن یک اثر حضور پیدا کنند، برایم بسیار شگفتانگیز و خوشحالکننده بود.
آذران ادامه داد: نکته بسیار زیبایی که برایم اهمیت داشت، شور و شعفی بود که کودکان هنگام خروج از سینما داشتند؛ صدای شادی آنها در این فضا برایم بسیار ارزشمند بود و آرزو کردم همیشه صدای شادی کودکان در سراسر سرزمینمان شنیده شود.
وی تصریح کرد: کودکان موجب پویایی جامعه میشوند و شغل ما نیز به همین پویایی مخاطبان وابسته است؛ ما برای کودکان کار تولید میکنیم و امیدواریم آثارمان را ببینند.
آذران با اشاره به کودکان و نوجوانانی که در ماههای گذشته شهید شدهاند، گفت: از خرداد سال گذشته تا امروز، مخاطبانی را از دست دادهایم که دیگر در میان ما نیستند و به احترام این عزیزان، در جشنواره و روی پوستر اثرمان نیز نشانهای با عدد ۱۶۸ قرار دادهایم تا یاد این کودکان و نوجوانان را گرامی بداریم.
وی افزود: همیشه جای این مخاطبان را در آثارمان خالی میگذاریم و آنها را به یاد خواهیم داشت. حتی یک پروژه سریال را نیز با یاد این بچهها آغاز کردهایم که تاکنون درباره آن صحبت نکرده بودم و برای نخستینبار این موضوع را مطرح میکنم.
کارگردان «نابغه و دیو سنگی» ادامه داد: این پروژه ساختاری بسیار فانتزی و بینالمللی دارد و از موضوع آن استقبال خوبی شده است و امیدواریم بتوانیم این اثر را تا سال آینده آماده کنیم.
اصفهان؛ شهری که انرژی میدهد
آذران درباره حضور در اصفهان گفت: اصفهان فوقالعاده است و حدود ۱۰ سال بود که نتوانسته بودم به این شهر بیایم، اما هر زمان که به اصفهان آمدهام، انرژی زیادی گرفتهام.
وی افزود: وجود زایندهرود برای اصفهان اهمیت زیادی دارد، اما چیزی که برایم جذاب است، هوایی است که در این شهر استشمام میکنم و عظمت هنر و فرهنگ آن است.
آذران خاطرنشان کرد: وقتی این همه هنر و عظمت را در یک نقطه میبینم، احساس کوچکی میکنم و دیدن این عظمت برایم لذتبخش است.
وی گفت: وقتی میگویند اصفهان نصف جهان است، دلیلش همین است و بسیار خوشحالم که در این شهر حضور دارم و حقیقت این است که در هیچ جشنوارهای شرکت نمیکنم، چون زمان کافی نداریم و همیشه مشغول کار هستیم، اما جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان برای من متفاوت است و حضور در اصفهان و دیدن ارتباط کودکان با این رویداد، انگیزه زیادی ایجاد میکند.

نظر شما