به گزارش خبرگزاری ایمنا، سرعت انبساط جهان هنوز یکی از مسائل بحث‌برانگیز کیهان‌شناسی است. دانشمندان با دو روش اصلی به نتایج متفاوتی درباره ثابت هابل می‌رسند و پژوهشی جدید پیشنهاد می‌کند میدان‌های مغناطیسی اولیه جهان ممکن است بخشی از این اختلاف را توضیح دهند.
یک روش با بررسی تابش زمینه کیهانی و استفاده از مدل استاندارد کیهان‌شناسی، مقدار ثابت هابل را حدود ۶۷ کیلومتر بر ثانیه بر مگاپارسک به دست می‌آورد. در مقابل، اندازه‌گیری مستقیم‌تر با استفاده از ابرنواخترهای نوع Ia و ستارگان قیفاووسی، مقدار حدود ۷۳ کیلومتر بر ثانیه بر مگاپارسک را نشان می‌دهد.
این اختلاف که «تنش هابل» نام دارد، می‌تواند نشانه‌ای از وجود عاملی ناشناخته در مدل فعلی کیهان‌شناسی باشد.
پژوهشگران بررسی کردند که آیا میدان‌های مغناطیسی موسوم به نخستین یا اولیه که از نخستین لحظات پس از بیگ‌بنگ باقی مانده‌اند، می‌توانند بر دوره بازترکیب اثر بگذارند؛ دوره‌ای که الکترون‌ها و پروتون‌ها با یکدیگر ترکیب شدند و هیدروژن خنثی شکل گرفت.
شبیه‌سازی‌های سه‌بعدی جدید نشان می‌دهد این میدان‌ها می‌توانستند تشکیل هیدروژن را سریع‌تر کنند. چنین تغییری زمان شفاف شدن جهان و الگوی تابش زمینه کیهانی را تغییر می‌دهد و در نتیجه می‌تواند مقدار ثابت هابل محاسبه‌شده از این تابش را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
پژوهشگران با مقایسه چند مجموعه داده، نشانه‌ای ضعیف تا متوسط از وجود این میدان‌های مغناطیسی پیدا کردند که حدود ۱.۵ تا سه انحراف معیار است؛ بنابراین هنوز نمی‌توان وجود آن‌ها را کشف قطعی دانست.
شدت میدان‌های مورد حمایت داده‌ها نیز حدود ۵ تا ۱۰ پیکوگاوس برآورد شده است. اگر مطالعات آینده وجود این میدان‌ها را تأیید کنند، دانشمندان می‌توانند پنجره تازه‌ای به نخستین لحظات جهان باز کنند و سرنخ‌های بیشتری درباره منشأ میدان‌های مغناطیسی کهکشانی و روند شکل‌گیری کیهان به دست آورند.
نظر شما