به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، سیاره زهره سهشنبه، سیویکم شهریور، به بیشترین درخشندگی خود میرسد و با قدر ظاهری منفی ۴.۶ در آسمان میدرخشد. رصد این پدیده نجومی از اصفهان ممکن است چندان چشمگیر نباشد، اما همچنان قابلتوجه است. زهره هنگام غروب خورشید، در ارتفاع حدود ۳۰ درجهای از افق قرار خواهد داشت و به اوج درخشندگی خود میرسد.
مدار زهره نسبت به مدار زمین به خورشید نزدیکتر است؛ به همین دلیل، این سیاره همیشه در نزدیکی خورشید در آسمان دیده میشود و در بسیاری از مواقع، در تابش خیرهکننده خورشید پنهان میماند.
هرگاه زهره به بیشترین فاصله زاویهای خود از خورشید برسد، برای چند ماه از زمین قابل مشاهده است؛ وضعیتی که «بیشترین کشیدگی» نامیده میشود. این رویداد تقریباً هر ۱.۶ سال یکبار تکرار میشود.
زهره در چنین شرایطی آنقدر درخشان است که پس از خورشید و ماه، سومین جرم طبیعی درخشان در آسمان به شمار میرود و به همین دلیل، از آن با عنوان «ستاره صبح» یا «ستاره شامگاهی» نیز یاد میشود.
میزان روشنایی زهره به دو عامل اصلی، یعنی فاصله آن از زمین و میزان روشنایی سطح قابل مشاهده آن، بستگی دارد. فاز زهره نیز مانند ماه، با توجه به موقعیت این سیاره نسبت به زمین و خورشید تغییر میکند.
برای مثال، هنگامی که زهره بین زمین و خورشید قرار میگیرد، بخش روشن آن رو به خورشید است و قسمت بسیار کمی از سطح روشن سیاره از زمین دیده میشود. در مقابل، زمانی که زهره در سمت دیگر خورشید قرار دارد، بخش بیشتری از قرص آن روشن دیده میشود، اما در همان زمان در فاصله دورتری از زمین قرار دارد و به همین دلیل، الزاماً درخشانترین حالت خود را ندارد.
زهره زمانی به بیشترین درخشندگی میرسد که به شکل یک هلال دیده میشود و کمتر از نیمی از قرص آن روشن است؛ زیرا در این مرحله، فاصله زهره از زمین به اندازهای کم است که افزایش اندازه ظاهری آن، اثر کاهش بخش روشن سیاره را جبران میکند.
نظر شما