حجتالاسلام سیدمصطفی مجیدی در گفتوگو با با خبرنگار ایمنا در قزوین در پاسخ این سوال که آیا غازان بن ارغون، هفتمین ایلخان مغول حق داشته ملک خود یعنی شهر بیدستان امروز که توسط مغولان غصب شده را موقوفه اعلام کند، اظهار کرد: نخست اینکه باید فتوای همه مراجع تقلید را در این باب بخوانیم. اینکه بگوییم آقای غازان بن ارغون غاصب بوده و آیا میتوانسته وقف کند یا نه، من نه در غصبش حجت شرعی دارم و نه در مورد شخصیتش نظری میدهم.
وی افزود: خاندان مغول وقتی به ایران حمله کردند، بسیاری از چیزها را نابود کردند؛ اما بعد از شیعه شدن ابنیه و فضاهای بسیاری برای تمدن اسلامی ساختند. چرا آنها را غصبی نمیدانیم؟ چون به آنها ایراد نمیگیریم. فتوای همه علما از جمله وقف امامخمینی(ره) این است که از آدم ظالم هم وقف پذیرفته میشود؛ من نمیتوانم بگویم چون سیدی که وقف کرده ظالم بوده، پس وقفش مشکل دارد.
مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان قزوین تصریح کرد: نکتهای درباره مالکیت وجود دارد که به آن توجه نمیشود. اگر مالکیت یک شخص را زیر سؤال ببرید به این دلیل که وقف کرده، پس باید مالکیت همه خوانینی که به دید من و شما ظلم کردند را نیز زیر سؤال ببرید. زیرا بعد از آن، زمینشان به آقای فلانی و بهمانی رسیده است. با این روند، ریشه مالکیت فلانی و بهمانی نیز غیرشرعی و غاصبانه میشود.
مجیدی اضافه کرد: آنچه به مالکیت حرمت بخشیده، در زمان حکومتها قاعده فقهی و قانونی «تیول» است. عزیزانی که میخواهند در باب مالکیت حرف بزنند، باید این قاعده را مطالعه کنند. کسی که میگوید اینجا غصبی است یا شبهه وجود دارد، اول باید قاعده فقهی و قانونی مالکیت در قالب طول را بشناسد، بعد بگوید درست بوده یا غلط.
وی ادامه داد: بسیاری از زمینهای بزرگ را شما بخشیدید، بعد شاه به من بخشیده و به من رسیده است. مجیدی که از شاه زمین به او رسیده، در اختیار دارد و امروز ایراد نمیگیرید که تصفیه کنید یا اشکال دارد؛ همین که وقف کرده و کار خیر با آن انجام میشود، کافی است. با این روند، همه کسانی که زمینهایشان از خوانین، شاهها و امرا به آنها رسیده، غاصب محسوب میشوند.
به گزارش ایمنا، قاعده تُیُول که در زبان ترکی به معنی املاک است عبارت از واگذاری درآمد و هزینه ناحیه معینی از طرف پادشاه و دولت به اشخاص بر حسب لیاقت یا به ازای مواجب و حقوق سالیانه است که در دوره ایلخانیان تا قاجاریه رواج داشته است.
در دوره پیشامدرن ایران ظاهراً پس از قرن نهم، به اعطای پول یا زمین در ایران اطلاق میشده است. در برابر واگذاری تیول به یک نفر توقع میرفت او نیروی نظامی برایش مهیا کند. تیول از جمله رانتهای معروف نظام زمینداری ایران بوده است. کمیسیون اصلاحات اقتصادی نخستین مجلس شورای ملی تیول را ملغی کرد.
نظر شما