به گزارش خبرگزاری ایمنا از کرمان، در عصر پیچیدگیهای روزافزونِ زیست شهری، اداره کلانشهرها دیگر با فرمولهای سنتی، بودجههای قطرهچکانی دولتی و تصمیمگیریهای جزیرهای راه به جایی نمیبرد.
شهر یک موجود زنده است و مدیریتِ آن به تیغِ جراحیِ حکمرانی خردمندانه نیاز دارد؛ رویکردی که در آن، اجرا با فناوری پیوند میخورد، دانشگاه به بازوی تصمیمساز تبدیل میشود و پارلمان محلی از روزمرگی فاصله میگیرد.
سومین نشست تخصصی مسئلهمحور در دانشگاه ولیعصر(عج) رفسنجان، تریبونی بود تا مدیران و نخبگان کشور بیپرده از الزامات این گذار بزرگ سخن بگویند و نقشه راهِ نجات شهرها را از خشتِ اول تا افقهای نوین ترسیم کنند.
این نشست میدانی برای نقدِ مدلهای سنتیِ مدیریت شهری و ترسیمِ نقشه راهِ خطمشیگذاری مبتنی بر علم بود و سخنرانان شامل شخصیتهای علمی و چهرههای اجرایی استان، اتفاق نظر داشتند که شهر با آزمون و خطای سنتی اداره نمیشود و نیازمند پیوندِ ساختار اجرایی با نظام دانشگاهی است.
محسن تویسرکانی، شهردار کرمان، در این نشست که یا حضور مدیران و روسای شوراهای شهر استان برگزار شد، با ارائه تصویری متفاوت از جایگاه شهرداریها، تأکید کرد: دوران شهرداریِ صرفاً اجرایی به پایان رسیده است.
وی تصریح کرد: شهرداریها باید نهادهایی تصمیمساز و هماهنگکننده باشند و نگاه جزیرهای و اتکای صرف به بودجههای دولتی، مانع توسعه پایدار است.
شهردار کزمان با تأکید بر مظلومیتِ فرهنگ در ساختارهای عمرانی، افزود: فرهنگ، زیربنای مدیریت پایدار است و پروژههای عمرانی بدون پیوستهای فرهنگی و رسانهای، محکوم به فرسایش هستند.
وی همچنین به ظرفیتهای کارخانه نوآوری کرمان به عنوان بستری برای پیوند نخبگان با بدنه اجرایی اشاره کرد و گفت: راهکار نجات شهرها جذب مشارکت عمومی و شفافیت در ایجاد جذابیت اقتصادی است.
ناصر شهسواریپور، مدرس دانشگاه نیز با نقد روشهای آزمون و خطای سنتی که ریسکهای عمرانی و اجتماعی بالایی دارند، بیان کرد: فناوری دوقلوی دیجیتال، نسخه شفابخشِ تصمیمگیریهای پرخطر است.
وی با بیان اینکه این فناوری محیطی شبیهسازی شده برای تستِ ایدههای شهری پیش از اجراست، تأکید کرد: ما در دنیای پرشتاب امروز نیازمند واکنشگری هوشمند هستیم.
این استاد دانشگاه ادامه داد: دوقلوی دیجیتال با ایجاد داشبوردهای مدیریتی و رعایت پروتکلهای امنیتی، شفافیت را به حداکثر و خطای انسانی را به حداقل میرساند.
حسین قربانی، مدرس دانشگاه با نگاهی سیستمی به مفهوم شهر، اظهار کرد: مدیریت شهری باید از مطالعه ساختارها به سمت مطالعه فرایند خطمشی حرکت کند.
او با تأکید بر اینکه خطمشیگذاری یک فرایند بازگشتی است، گفت: مدیر خردمند کسی است که تصمیماتش واقعبینانه و اصلاحپذیر باشد.
این مدرس دانشگاه بیان کرد: اگر توجیه اقتصادی و اجتماعی برای اصناف و مردم تبیین نشود، بهترین طرحهای شهری نیز با مقاومت روبرو میشوند.
وی تأکید کرد: پیوندِ نظاممند با جامعه دانشگاهی، تنها راه تبدیلِ پروژههای زودگذر به خطمشیهای پایدار است.
علی میربابایی، رئیس شورای اسلامی استان کرمان نیز با اشاره به جایگاه حقوقیِ تضعیفشده شوراها، گفت: شورا هنوز بهعنوان یک رکن همتراز و مستقل در حکمرانی محلی به رسمیت شناخته نشده است.
وی نسبت به دخالتهای غیرتخصصی در کمیتههای انطباق هشدار داد و تأکید کرد: اگر در این کمیتهها، کارشناسان خبره به بررسی فنی نپردازند، راه برای دخالتهای سلیقهای باز میشود.
رئیس شورای اسلامی استان کرمان گفت: ورود به شورا نیازمند تخصص است، اما بدون آموزشِ مداوم و بازوی مشورتیِ نخبگان، شورا از مسیر عدالت اجتماعی و منافع عمومی منحرف میشود.
این نشست تخصصی در حالی به پایان رسید که بر ضرورتِ تغییر گفتمانِ مدیریت شهری از اقدامِ لحظهای به حکمرانیِ پایدار تأکید شد.
برآیندِ نظراتِ ارائهشده نویدبخشِ همگراییِ بیشتری میان مدیریت اجرایی، پارلمان محلی و جامعه دانشگاهی است و انتظار میرود در نخستین همایش ملی حکمرانی خردمندانه در مهرماه ۱۴۰۵، به ارائه مدلهای عملیاتی و راهبردی برای کلانشهرهای ایران منجر شود.
نظر شما