به گزارش سرویس شهرهای جهان خبرگزاری ایمنا، طراحی فضاهای عمومی ساحلی در سالهای اخیر از ایجاد مسیرهای ساده برای تماشای دریا فراتر رفته و به سمت خلق فضاهایی حرکت کرده است که مردم بتوانند با آنها تعامل داشته باشند. نمونهای متفاوت از این رویکرد در شهر یانتای چین شکل گرفته است؛ سازهای که تلاش میکند طبیعت ساحلی را نه فقط در برابر چشم بازدیدکننده، بلکه در ساختار خود فضا بازآفرینی کند. این سازه رو به پهنههای جزرومدی و دریا قرار گرفته است؛ محیطی که تغییرات جزرومد، نسیم دریا و غروب خورشید، بخش مهمی از ویژگیهای طبیعی آن را شکل میدهند.
ایده اصلی طراحی از نحوه شکلگیری و تجمع مرجانها الهام گرفته است. به جای استفاده از یک حجم یکپارچه، ۱۲ استوانه فولادی سفید در ارتفاعها و جهتهای مختلف در دو گروه بالا و پایین قرار گرفتهاند. این استوانهها با هم همپوشانی دارند و میان آنها فضاهایی ایجاد شده است که امکان ورود، حرکت و مکث بازدیدکنندگان را فراهم میکند.
در این طراحی، فضای خالی میان عناصر نیز به اندازه خود سازه اهمیت دارد. هنگامی که افراد از فاصله دور به این مجموعه نزدیک میشوند، فرمهای سفید مانند گروهی از موجودات دریایی در ساحل دیده میشوند، اما با نزدیک شدن، شکافهای میان استوانهها بخشهایی از دریا، آسمان و پهنههای جزرومدی را در قابهای مختلف قرار میدهد. در نتیجه، حرکت افراد در فضا موجب تغییر مداوم منظرهای میشود که مقابل آنها قرار دارد.
یکی از عناصر کاربردی این طراحی، دو تاب است که در زیر یک صفحه افقی و رو به غرب قرار گرفتهاند. این تابها علاوه بر ایجاد امکان تفریح، ارتباط مستقیمی میان حرکت انسان و چشمانداز طبیعی ایجاد میکنند؛ بازدیدکنندگان میتوانند هنگام تاب خوردن، نسیم دریا، تغییرات جزرومد و غروب خورشید را تجربه کنند.
طراحی استوانهها نیز با جزئیات قابل توجهی همراه است. روی هر استوانه حدود دو هزار تا چهار هزار سوراخ در اندازههای مختلف ایجاد شده که قطر آنها بین چهار تا ۲۵ میلیمتر است. تراکم و اندازه متفاوت این سوراخها از الگوی تجمع و پراکندگی دستههای ماهی در اعماق دریا الهام گرفته شده و سطح سفید فولادی را به نوعی الگوی دریایی تبدیل کرده است.
در میان این سوراخها، تعدادی دهانه بزرگتر نیز به شکل موجودات دریایی مانند ستاره دریایی، اختاپوس و صدف ایجاد شده است. این جزئیات موجب میشود مخاطب با نزدیک شدن به سازه، عناصر تازهای را در سطح آن کشف کند و تجربه مشاهده از فاصله دور با تجربه حضور در داخل سازه تفاوت داشته باشد.
این نوآوری در شب نیز ادامه پیدا میکند. پس از غروب خورشید، نور از میان سوراخهای استوانهها عبور میکند و ظاهر سازه تغییر مییابد. فرمهای سفید که در طول روز در امتداد ساحل دیده میشوند، شب هنگام به مجموعهای از حجمهای نورانی تبدیل میشوند و تصویری شبیه موجودات دریایی در حال تنفس ایجاد میکنند.
تغییرپذیری فضا در طول شبانهروز یکی از ویژگیهای مهم این طراحی است؛ زیرا سازه در ساعات مختلف، تحت تأثیر نور طبیعی، چشمانداز دریا و نورپردازی داخلی، جلوه متفاوتی پیدا میکند. به این ترتیب، زمان و تغییرات طبیعی محیط نیز به بخشی از تجربه فضای عمومی تبدیل شدهاند.
این سازه پس از تکمیل به یکی از نقاط تجمع در امتداد ساحل تبدیل شده است. ساکنان و گردشگران برای تماشای غروب به این مکان میآیند و کودکان و بزرگسالان نیز از تابها و فضاهای ایجادشده میان استوانهها استفاده میکنند. پس از تاریکی هوا نیز نورپردازی، حضور و تعامل مردم با فضای ساحلی را ادامه میدهد.
این نمونه نشان میدهد که طراحی نوآورانه فضاهای عمومی میتواند با استفاده از عناصر نسبتاً ساده، رابطه میان انسان و محیط طبیعی را تغییر دهد. در اینجا، استوانههای فولادی تنها یک فرم بصری ایجاد نمیکنند، بلکه با ایجاد مسیر حرکت، قاب کردن مناظر، فراهم کردن فضای مکث و بازی با نور و سایه، ساحل را به محیطی تعاملی تبدیل کردهاند؛ فضایی که تجربه آن با حرکت انسان و تغییر شرایط طبیعی دائم تغییر میکند.
نظر شما