به گزارش خبرگزاری ایمنا، تیمهای فوتبال لیورپول و اتلتیکومادرید در چارچوب دیدار مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا شب گذشته _چهارشنبه هجدهم شهریور_ از ساعت ۲۲:۳۰ در ورزشگاه آنفیلد مقابل یکدیگر صفآرایی کردند؛ این دیدار در نهایت با پیروزی لیورپول به پایان رسید.
شاگردان دیهگو سیمئونه که پس از یک تابستان پرحاشیه و تحتتأثیر جامجهانی، گامهای لرزانی در لالیگا برداشتهاند و فاصلهای پنج امتیازی با صدر جدول پیدا کردهاند، در نخستین گام از لیگ قهرمانان اروپا نیز طعم تلخ شکست را چشیدند، تکرار سناریوی فصل گذشته در آنفیلد، نشان داد که این تیم اسپانیایی همچنان در مدیریت دقایق سرنوشتساز و نبردهای فیزیکی خارج از خانه با بحران روبهرو است.
تقابل با لیورپول در خانه، آزمونی است که کمتر تیمی از آن سربلند بیرون میآید، اتلتیکو در این مسابقه، چهرهای به مراتب پختهتر و فنیتر از بازیهای لیگ به نمایش گذاشت، اما در نهایت جزئیات تکراری و خطاهای فردی، همان بلایی را بر سر این تیم آورد که چند روز پیش در سنمامس مقابل اتلتیک بیلبائو رقم خورده بود.
مسابقه با سرعتی خیرهکننده آغاز شد؛ تبادل حملاتی که نشان از سطح بالای تاکتیکی هر دو تیم داشت، در همان ابتدای کار، یان اوبلاک در درون دروازه اتلتیکو بار دیگر نبوغ خود را به رخ کشید، گلر اسلوونیایی در برابر حملات متوالی بازیکنانی چون بارکولا، سوبوسلای و ایساک، سدی نفوذناپذیر بود و با واکنشهای تماشایی خود، مانع فروپاشی زودهنگام دروازهاش شد.
اتلتیکو که با ایدههایی مشخص و صبر در گردش توپ پای به میدان گذاشته بود، در دقیقه ۱۷ پاداش صبوری خود را گرفت، پاس عمقی و مهندسیشده خولین آلوارز، فضای بین خطوط لیورپول را شکافت تا مارکوس یورنته با فراری تماشایی، تکبهتک با آلیسون بکر قرار گیرد، ضربه چیپ و استادانه یورنته، پنجمین گل او در استادیوم آنفیلد را رقم زد تا این ورزشگاه تاریخی برای او به حیاط خلوتی اختصاصی تبدیل شود.
نکته قابل تأمل این گل، ثبت ۲۴ پاس متوالی پیش از ضربه نهایی بود؛ آماری که پاسخی قاطع به منتقدان سبک بازی چولو سیمئونه است و نشان میدهد اتلتیکو در فاز تهاجم، اگر در شرایط هماهنگی کامل قرار گیرد، توانایی خلق زیباترین لحظات را دارد.
برتری اتلتیکو حتی میتوانست با شوت سهمگین آلوارز دوبرابر شود، اما آلیسون بکر با واکنشی که بیشک نامزد صحنههای برتر فصل خواهد شد، مانع گلزنی مهاجم آرژانتینی شد، با این حال، مشکل همیشگی اتلتیکو؛ یعنی ناتوانی در حفظ تمرکز و دور کردن توپهای سرگردان، بار دیگر گریبانگیر این تیم شد.
گل تساوی لیورپول، حاصل لو رفتن توپ توسط لی کانگاین در میانه میدان و رخوت مدافعان در دفع توپ بود، رونالد آرائوخو با هوشمندی توپ را برای سوبوسلای کاشت تا شلیک سهمگین هافبک مجار، کار را به تساوی بکشاند، نیمه دوم نیز با سناریویی مشابه آغاز شد؛ توپی که باید با قاطعیت از منطقه خطر دور میشد، در پشت قوس محوطه جریمه زیر پای الکسیس مکآلیستر نشست، ضربه هافبک آرژانتینی با برخورد به کوکه تغییر مسیر داد و اوبلاکِ بیتقصیر تنها نظارهگر کامل شدن کامبک لیورپول بود.
سرمربی آرژانتینی برای فرار از این وضعیت، دست به تغییرات تهاجمی زد؛ ورود آدمولا لوکمن، الخاندرو گریمالدو و مورتن هیولمند، فشار را بر جناح راست لیورپول افزایش داد، اما نتیجهای در بر نداشت، مسابقه در دقایق پایانی به دلیل خشونت فیزیکی بالا از جمله تکلهای بحثبرانگیز مکآلیستر و آرائوخو پر تنش دنبال شد، اما در نهایت تلاشهای شاگردان سیمئونه برای فرار از شکست بینتیجه ماند.
اتلتیکو مادرید در شبی که به لحاظ فنی سزاوار شکست نبود، بار دیگر بهای سنگین تمرکز لحظهای را پرداخت کرد، سیمئونه بهخوبی میداند که برای مدعی ماندن در اروپا، هماهنگی بازیکنان جدیدی چون آلوارز کافی نیست؛ این تیم برای صعود از گردابهای بزرگ، نیازمند بلوغی است که اجازه ندهد بازیهای برده، به سادگی از چنگشان برود.
نظر شما