به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، در دنیای کنونی، شهرها درحالرشد هستند، دما در حال افزایش است و تقاضا برای سرمایش، گرمایش، برق و زیرساخت دیجیتال، روبهافزایش است. بنابراین در سال ۲۰۲۶، دولتهای شهری از پروژههای جداگانه بهرهوری انرژی، فراتر رفتهاند و با ساختمانها، شبکه حملونقل، شبکههای برق و برنامهریزی کاربری زمین، بهعنوان یک سیستم بههمپیوسته برخورد می کنند. آژانس بینالمللی انرژی همچنان ساختمانها را بهعنوان یک بخش عمده مصرفکننده انرژی، معرفی میکند و آژانس بینالمللی انرژیهای تجدیدپذیر (IRENA) خاطرنشان میکند که شهرها بیش از دوسوم مصرف انرژی جهانی را به خود اختصاص میدهند. به گفته آژانس بینالمللی انرژیهای تجدیدپذیر، انرژیهای تجدیدپذیر، ساختمانهای کارآمد، گرمایش و سرمایش و تحرک الکتریکی باید در سطح شهری با هم برنامهریزی شوند.
۱. بازسازی انرژی ساختمانها
یکی از بزرگترین فرصتها برای کاهش مصرف انرژی، بهبود ساختمانهایی است که از قبل وجود دارند. در بسیاری از شهرها، جایگزینی یک ساختمان قدیمی کمکاربرد از طریق ارتقای عایقبندی، پنجرهها، سیستمهای گرمایش، سرمایش و تهویه آن انجام میشود. در واقع شهرها در عصر جدید، بهطور فزایندهای از بازسازی انرژی از جمله عایقبندی بهتر، پنجرههای با عملکرد بالا، پمپهای حرارتی کارآمد، تهویه بهبودیافته، ترموستاتهای هوشمند و سیستمهای مدیریت انرژی حمایت میکنند. این موضوع بسیار مهم است، زیرا گرمایش و سرمایش سهم بزرگی از تقاضای انرژی ساختمان را تشکیل میدهند. IRENA، عایقبندی، طراحی بهبودیافته ساختمان، کنترلهای هوشمند، پمپهای حرارتی و گرمایش و سرمایش منطقهای مبتنی بر انرژی تجدیدپذیر را بهعنوان ابزارهای اصلی کاهش مصرف انرژی معرفی میکند. همچنین شهرها میلیونها ساختمان جداگانه دارند که متعلق به خانوارها، مالکان، کسبوکارها و نهادهای عمومی هستند. بنابراین دولتها به برنامههای تأمین مالی، استانداردهای ساختمانی و مشوقهایی نیاز دارند که بازسازی را از نظر مالی، جذاب کنند.
۲. طراحی ساختمانهایی که به انرژی کمتری نیاز دارند
یک روند مهم در سال ۲۰۲۶ حرکت از ساختمانهای مصرفکننده انرژی بهسمت ساختمانهای سازگار با اقلیم است. بنابراین معماران و برنامهریزان از همان ابتدا، بهجای تکیه کامل بر تهویه مطبوع یا گرمایش، از جهتگیری ساختمان، سایهبانها، تهویه طبیعی، عایقبندی، نور روز و مواد بازتابدهنده برای کاهش تقاضای انرژی، استفاده میکنند.این رویکرد طراحی اقلیممحور نشان میدهد که کارایی انرژی باید از نقشه اولیه ساختمان آغاز شود، نه اینکه بعدا با تجهیزات مکانیکی، جبران شود. وقتی جهتگیری، سایه و عایقبندی از همان مرحله طراحی، درست انتخاب شوند، ساختمان با کمترین وابستگی به سیستمهای برقی، آسایش حرارتی را برای ساکنان خود فراهم میکند.
۳. پمپهای حرارتی و برقیسازی ساختمانها
شهرها همچنین در حال تسریع گذار از گرمایش مبتنی بر سوخت فسیلی بهسمت برقیسازی هستند. پمپهای حرارتی میتوانند گرمایش و در بسیاری از سیستمها، سرمایش را با استفاده از برق، بهجای سوزاندن مستقیم گاز یا سایر سوختها فراهم کنند. بنابراین مزایای اقلیمی آنها با ترکیب بیشتر تولید تجدیدپذیر و کمکربن در شبکههای برق افزایش مییابد. این بخشی از یک روند گستردهتر بهسمت برقیسازی شهری است که در آن، ساختمانها، حملونقل و سایر بخشها بهطور فزایندهای برای برق با یکدیگر رقابت میکنند. برای مثال، منطقهای با هزاران خودروی برقی و پمپ حرارتی میتواند افزایش قابلتوجهی در تقاضای برق، تجربه کند. بنابراین برنامهریزان شهری باید بازسازی ساختمان، شارژ خودروهای برقی، تولید خورشیدی، باتریها و ظرفیت شبکه را با هم نه بهعنوان پروژههای جداگانه، در نظر بگیرند.
۴. ساختمانهای هوشمند و مدیریت انرژی مبتنی بر هوش مصنوعی
این روزها، فناوری در حال تغییر نحوه مصرف انرژی ساختمانها است. کنتورهای هوشمند، حسگرها و سیستمهای مدیریت ساختمان، میتوانند اشغال فضا، دما، نور و عملکرد تجهیزات را در زمان واقعی، رصد کنند. در سال ۲۰۲۶، مدیریت انرژی بهکمک هوش مصنوعی در اولویت است. سیستمهای هوشمند میتوانند بهجای نمایش صرف مصرف انرژی، تقاضا را پیشبینی کنند و گرمایش، سرمایش و تهویه را بهطور خودکار، تنظیم کنند. برای مثال، یک ساختمان میتواند سرمایش را در یک بخش خالی ، کاهش دهد و دمای مناسب را در جایی که افراد کار میکنند، حفظ کند. همچنین میتواند عملیات پرمصرف برق را به دورههایی که برق ارزانتر است یا تولید تجدیدپذیر فراوان است، منتقل کند. این پتانسیل زمانی که هزاران ساختمان به یک پلتفرم مدیریت انرژی شهری متصل میشوند، بسیار بیشتر میشود.
۵. اتصال ساختمانها به سیستمهای انرژی منطقهای
یک استراتژی مهم دیگر برای کاهش مصرف انرژی، حرکت از سیستمهای گرمایش و سرمایش جداگانه، بهسمت انرژی منطقهای است. شبکههای گرمایش و سرمایش منطقهای میتوانند چندین ساختمان را به منابع متمرکز گرما یا سرما، متصل کنند. این سیستمها میتوانند بسته به موقعیت مکانی، از انرژی زمینگرمایی، گرمای اتلافی، انرژی خورشیدی حرارتی، پمپهای حرارتی بزرگ، گرمای فاضلاب یا سایر منابع کمکربن، استفاده کنند. آژانس بینالمللی انرژیهای تجدیدپذیر، گرمایش و سرمایش منطقهای را راهی مهم برای یکپارچهسازی انرژی تجدیدپذیر در سیستمهای انرژی شهری، معرفی میکند. این رویکرد میتواند بهویژه در مناطق شهری متراکم که بسیاری از ساختمانها نزدیک به هم قرار دارند، مؤثر باشد.
نظر شما