محصول ایرانی برای رقابت با برندهای خارجی به چه مزیت‌هایی نیاز دارد؟

کارشناس فناوری نانو گفت: رقابت محصولات فناورانه ایرانی با برندهای خارجی دیگر تنها با قیمت پایین‌تر تعیین نمی‌شود؛ کیفیت پایدار، استانداردهای فنی، امکان سفارشی‌سازی، تحویل منظم و خدمات پس از فروش عواملی هستند که می‌تواند مسیر ورود و ماندگاری این محصولات در بازارهای داخلی و منطقه‌ای را تعیین کنند.

سعید صالحی در گفت‌وگو با خبرنگار ایمنا اظهار کرد: یکی از مهم‌ترین نشانه‌های بلوغ فناوری نانو زمانی دیده می‌شود که یک فناوری از مرحله آزمایشگاهی عبور کند و به محصولی برسد که برای آن تقاضای واقعی در بازار وجود داشته باشد.

وی افزود: چسب‌های ساختمانی حاوی نانومواد نمونه‌ای از این مسیر هستند که در آن از نانوذراتی نظیر سیلیس برای بهبود ویژگی‌هایی همچون چسبندگی، استحکام مکانیکی و دوام اتصال استفاده می‌شود.

این کارشناس فناوری نانو گفت: بر اساس اطلاعات ارائه‌شده از سوی تولیدکنندگان داخلی، در بعضی محصولات چسب نانویی ساختمانی، فروش طی دو تا سه سال گذشته هر سال حدود سه برابر افزایش پیدا کرده است، حتی محدودیت تأمین مواد اولیه موجب شد بخشی از ظرفیت بالقوه تقاضا پاسخ داده نشود؛ به‌گونه‌ای که امکان رشد فروش چندبرابری بیشتر نیز وجود داشت.

صالحی با بیان اینکه ظرفیت تولید بعضی خطوط نیز به حدود ۳۰۰ تن در ماه می‌رسد، ادامه داد: این ارقام را نباید به کل بازار چسب‌های نانویی ایران تعمیم داد، اما همین نمونه‌ها نشان می‌دهد اگر یک محصول فناورانه بتواند کیفیت، قیمت و عملکرد قابل قبول ارائه کند، امکان شکل‌گیری تقاضای واقعی برای آن وجود دارد؛ در این شرایط، چالش از «تولید فناوری» به «تأمین پایدار و مقیاس‌پذیری تولید» منتقل می‌شود.

وی با اشاره به بازار منطقه گفت: صنعت ساختمان در خاورمیانه همچنان یکی از بخش‌های دارای تقاضای قابل توجه برای مصالح و مواد عملکردمحور است و برآوردهای بازار در سال ۲۰۲۵ نیز از تداوم رشد تقاضا برای چسب‌های ساختمانی و چسب کاشی در منطقه حکایت دارد.

این کارشناس فناوری نانو گفت: برای مثال در عربستان ارزش بازار چسب کاشی از حدود ۲۳.۶ میلیون دلار در سال ۲۰۲۴ به حدود ۳۲.۴ میلیون دلار در سال ۲۰۳۰ پیش‌بینی شده است.

صالحی با بیان اینکه این رشد می‌تواند برای ایران فرصت ایجاد کند، اما صادرات چسب ساختمانی با یک محدودیت مهم روبه‌رو است، تصریح کرد: وزن بالای محصول موجب می‌شود هزینه حمل‌ونقل در قیمت نهایی نقش قابل توجهی داشته باشد، بنابراین کشورهای همسایه و بازارهای نزدیک، از نظر اقتصادی مقصدهای منطقی‌تری نسبت به بازارهای بسیار دور هستند.

وی گفت: مزیت ایران نیز نباید صرفا ارزان‌تر بودن کالا تعریف شود؛ محصول ایرانی زمانی می‌تواند در برابر برندهای خارجی رقابت کند که مجموعه‌ای از مزیت‌ها شامل کیفیت ثابت، قیمت رقابتی، استانداردهای فنی، امکان سفارشی‌سازی، تحویل منظم و خدمات پس از فروش را ارائه دهد.

این کارشناس فناوری نانو بیان کرد: در بازار منطقه، تولیدکنندگان بین‌المللی از مزیت‌هایی نظیر شبکه توزیع، شناخت بازار و تولید نزدیک به مشتری برخوردار هستند، بنابراین شرکت‌های ایرانی برای رقابت باید علاوه بر توسعه محصول، بازار هدف را به‌طور دقیق بشناسند و استانداردهای مورد نیاز کشورهای مقصد را دریافت کنند.

صالحی یکی دیگر از چالش‌ها را اعتبار محصولات ایرانی دانست و عنوان کرد: عرضه محصولات بی‌کیفیت از سوی برخی تولیدکنندگان در گذشته می‌تواند به اعتبار کل محصولات ایرانی در بازار خارجی آسیب بزند، به همین دلیل صادرات پایدار نیازمند کنترل کیفیت مستمر و حفظ مشخصات فنی محصول در تمام محموله‌هاست.

وی تأکید کرد: نانو زمانی برای اقتصاد ایران ارزش‌آفرین است که اثر آن در عملکرد محصول و مزیت اقتصادی قابل اندازه‌گیری باشد؛ اگر چسب نانویی بتواند دوام و چسبندگی بالاتری ایجاد کند، قیمت رقابتی داشته باشد و این عملکرد در آزمون‌های استاندارد اثبات شود، دیگر صرفا یک محصول نانویی نیست، بلکه یک محصول صنعتی قابل رقابت است.

کارشناس فناوری نانو در پایان گفت: ایران برای تبدیل ظرفیت نانوفناوری به سهم واقعی از بازار منطقه، باید هم‌زمان چهار حلقه از جمله تأمین مواد اولیه، تولید مقیاس‌پذیر، استاندارد و کنترل کیفیت، و بازاریابی صادراتی را تقویت کند.

کد مطلب 1000531

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.