به گزارش خبرگزاری ایمنا؛ محمد قطبی، کارشناس رسانه در یادداشتی نوشت:
«در تاریخ تحولات اخیر، ماجرای «جنگ رمضان»، بیش از آنکه یک رویداد نظامی باشد، محملی برای ظهور یک «بعثتِ نوین» در میان امت اسلامی بود. در این میدان، شاهد نمود گستردهای از حضور خودجوش مردم مومن و انقلابی بودیم؛ حضوری که فارغ از دیوانسالاریهای پیچیده و بدون نیاز به تصمیمات یا بخشنامههای حاکمیتی شکل گرفت. آحاد جامعه، تنها با تکیه بر ایمان قلبی و ابزارهایی ساده –همچون پرچم یا نمادهای همبستگی– در نزدیکترین موقعیتهای مکانی به میدان آمدند و بهصورت کاملاً خودجوش، نقشآفرینی سیاسی و اجتماعی خود را به اثبات رساندند.
نکته کلیدی در این خیزش، نقطه عزیمت آن است؛ این حضور نه از اتاقهای فکر دولتی، بلکه از جوشش درونی افراد آغاز شد. شکل بیرونی این کنش نیز در سادهترین و دسترسپذیرترین روشها نمود یافت، اما همین سادگی با چنان شتابی همراه شد که در کوتاهترین زمان ممکن، به بلندترین شعار اجتماعی ایران اسلامی بدل گشت و ابعاد سیاسی و جهانی یافت. مؤلفه بنیادین در این بروزِ شتابمند و رشدپذیر، دقیقاً همان «جنبه مردمی» و استغنا از تایید نهادهای رسمی است؛ پدیدهای که در نوع خود یک اتفاق تازه و نظامساز محسوب میشود.
حال پرسش اساسی اینجاست: چگونه میتوان این جوهره مردمی و این «خیزشِ خودجوش» را پاس داشت و آن را به سایر عرصهها سرایت داد؟ به نظر میرسد این روحیه، گمشده بسیاری از میدانهای نیازمند به حضورِ مردم است. یکی از مهمترین این عرصهها، حوزه «رسانه و اطلاعرسانی» است.
متأسفانه در حوزه رسانه، جامعه هنوز در انتظارِ «نخبگان» یا «نهادهای سازمانی» است و آن ورود جدی، رستاخیزمند و عمومی که در میدانهای دیگر دیدیم، در اینجا به شکل کامل محقق نشده است. ما همچنان به رسانه به چشم یک نهاد رسمی نگاه میکنیم، در حالی که در عصر حاضر، هر فرد با در اختیار داشتن یک ابزار ساده در دست، به تنهایی میتواند مبدأ تولید، تحلیل و نشر محتوای مفید باشد.
بعثتِ رسانهایِ امت، یعنی عبور از انفعال و عبور از «معطلی» برای دستورالعملهای نهادی. هر شهروند میتواند به مثابه یک «کنشگر رسانهای» در این عرصه مبعوث شود. اگر در جنگ رمضان، پرچم نمادِ حضورِ میدانی بود، امروز در جنگ روایتها، «تولید محتوای صادقانه و تحلیلِ مبتنی بر بصیرت» همان پرچم است. تکلیفِ اجتماعیِ ما ایجاب میکند که بدون معطل ماندن برای تاییدات رسمی یا هدایتهای سازمانی، خود مسئولیت روشنگری را بر عهده بگیریم.
جامعه انقلابی باید فرصت و میدانِ ظهور و بروز داشته باشد؛ اما خودِ جامعه نیز باید باور کند که «رسانه» نه یک ملکِ طلقِ نهادها، که عرصهی «بعثتِ عمومی» است. زمان آن فرا رسیده است که این جوهرهی جوشش اجتماعی، در فضای مجازی و رسانهای نیز اشراب شود و هر فرد، خود یک رسانه برای آرمانهای امت باشد. این، نقطه عزیمت برای تغییر موازنه در جنگ شناختی و رسانهای امروز است.»
نظر شما