به گزارش خبرگزاری ایمنا، در برهههای حساس و خطیر تاریخ معاصر، ملت سرافراز ایران همواره با تکیه بر دو عنصر حیاتی «ولایتمداری» و «همدلی و همبستگی ملی»، مسیر تعالی و پیشرفت را پیموده است. در شرایط کنونی که کشور با چالشهای گوناگون روبهرو است، تجلی این دو اصل بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا کرده است.
در واقع، همبستگی و همدلی که در تار و پود فرهنگ ایرانی ریشه دوانده، به مثابه سپری محکم در برابر تفرقهافکنیها و دسیسههای دشمنان عمل میکند. حضورهای حماسی مردم در صحنههای مختلف سیاسی و اجتماعی، گواه آن است که ملت ایران با بصیرت مثالزدنی خود در سایه رهبری آگاه، قادر است از گردنههای سخت عبور کند. این اتحاد نه تنها موجب دلگرمی دوستان و ناامیدی بدخواهان میشود، بلکه زمینهساز تحقق اهداف عالیه نظام و ارتقاء جایگاه ایران در عرصه بینالمللی است؛ از این رو، تقویت پیوند با ولایت و تعمیق همدلی میان آحاد ملت، وظیفهای همگانی برای ساختن آیندهای روشن است.
در همین راستا، حجتالاسلام علیرضا خوانساری، مشاور خانواده و کارشناس دینی در گفتوگو با خبرنگار ایمنا با اشاره به اهمیت این دو رکن اظهار کرد: ولایتمداری تنها به معنای ارتباط با اولیای الهی نیست؛ بلکه طبق روایتی از امام محمد باقر (ع) در صفحه هجدهم، جلد دوم کتاب اصول کافی، ولایتمداری دو رکن اساسی دارد: رابطه با ولی و رابطه با ولایتمداران.
وی افزود: بهطور معمول، ولایتمداری در ارتباط نزدیک و تنگاتنگ با اولیای الهی و اهل بیت (ع) خلاصه میشود، اما این امام بزرگوار با طرح این دو رکن، بر اهمیت ارتباط قلبی با رهبری و پیوند ناگسستنی با آحاد ملت و مؤمنان تأکید ویژهای دارند.
حجتالاسلام خوانساری با ذکر روایتی از دوران زندگی امام باقر (ع) ادامه داد: شخصی نزد امام آمد و گفت: آقاجان! یاران شما در شهر کوفه زیادند، بلند شوید و قیام کنید. امام باقر (ع) پس از شنیدن حرفهای ایشان با اعلام مخالفت، سوالی ناظر بر کیفیت روابط اجتماعی پرسیدند: آیا ارتباط این یاران و ولایتمداران با همدیگر قوی است؟
این کارشناس دینی در پایان خاطرنشان کرد: در روایات مربوط به دوران آخرالزمان نیز بر این نکته تأکید شده است که دوستداران اهل بیت (ع) باید با یکدیگر رابطه خوبی داشته باشند. این همان دو رکن اساسی ولایتمداری است که امام باقر (ع) فرمودند؛ یعنی پیروی از حق در گروِ همافزایی و همبستگی میان خود ولایتمداران است.
به گزارش ایمنا، آنچه از این آموزهها و تجربیات تاریخی برمیآید این است که ولایتمداری یک مفهوم ایستا و فردی نیست؛ بلکه جریانی پویا در متن جامعه است. اگر مؤمنان و آحاد ملت، همدلی و همبستگی میان خود را به عنوان یک وظیفه شرعی و اجتماعی در کنار تبعیت از ولایت تعریف کنند، بسیاری از چالشهای پیشرو به فرصتهایی برای تعالی تبدیل خواهد شد. این پیوند دوگانه، همان سرمایه بیبدیلی است که مسیر ایران اسلامی را به سوی آیندهای روشن و پرافتخار هموار میسازد.
نظر شما