به گزارش خبرگزاری ایمنا و به نقل از Goal، منچستریونایتد یکشنبه مقابل لیورپول این فرصت را دارد که برای نخستین بار در سه سال اخیر تمام رقبای سنتی «بیگ سیکس» را در یک فصل شکست دهد؛ رکوردی که اگر با کسب رتبه سوم لیگ برتر همراه شود، میتواند حکم تثبیت مایکل کریک روی نیمکت اولدترافورد را امضا کند. مربی موقت شیاطین سرخ از زمان جانشینی روبن آموریم، نتایجی گرفته است که کمتر کسی انتظارش را داشت و حالا بیش از هر زمان دیگری به سرمربی دائمی شدن نزدیک شده است.
کریک کارش را با پیروزی قاطع مقابل منچسترسیتی آغاز کرد؛ بردی که در همان هفتههای ابتدایی امید را به اولدترافورد برگرداند. بعد از آن یونایتد موفق شد به نخستین تیم اروپایی این فصل تبدیل شود که آرسنال را در خانه شکست میدهد. پیروزی برابر تاتنهام هم چهارمین برد متوالی تیم بود، هرچند تساوی مقابل وستهم و بورنموث و شکستهای ناامیدکننده برابر نیوکاسل و لیدز تا حدی از هیجان اولیه کاست.
با این حال، پروژه کریک دوباره روی ریل موفقیت برگشت. برد خارج از خانه مقابل چلسی (نخستین پیروزی یونایتد در استمفوردبریج طی شش سال) و سپس برتری برابر برنتفورد باعث شد تیم در آستانه قطعی کردن سهمیه لیگ قهرمانان قرار بگیرد. حالا دیدار با لیورپول، حتی با وجود فصل ناامیدکننده تیم آرنه اشلوت و ۱۰ شکست این تیم، همچنان اهمیت نمادین و حیثیتی بسیار بالایی دارد؛ چرا که لیورپول بزرگترین رقیب تاریخی یونایتد محسوب میشود.
در واقع بسیاری معتقدند قرارداد جدید کریک تا حدودی قطعی شده است، اما شکست دادن لیورپول میتواند آخرین مهر تأیید روی این تصمیم باشد. آمار هم به سود کریک است؛ یونایتد در ۱۲ مسابقه تحت هدایت کریک، ۸ برد، ۲ تساوی و فقط ۲ شکست داشته و ۲۶ امتیاز جمع کرده است؛ آماری که اگر از ابتدای فصل محاسبه میشد، یونایتد را صدرنشین لیگ برتر نشان میداد.
مقایسه با روبن آموریم هم اختلاف را بهطور کامل نشان میدهد. سرمربی پرتغالی پیش از اخراجش از ۲۰ بازی لیگ فقط ۳۱ امتیاز گرفته بود و تفاضل گل تیمش +۴ بود، در حالی که یونایتدِ کریک با ۲۴ گل زده و ۱۴ گل خورده تفاضل +۱۰ ثبت کرده است. نباید فراموش کرد یونایتد فصل قبل را با آموریم در رتبه پانزدهم و تفاضل گل منفی ۱۰ تمام کرده بود.
بازیکنان هم آشکارا رابطه بهتری با کریک دارند. برایان امبئومو ماه گذشته گفته بود: او بلد است چطور با ما صحبت کند.
آماد دیالو هم تأکید کرد: کریک تجربه زیادی دارد، باشگاه را میشناسد و دیاِناِی یونایتد را دارد. ما فکر میکنیم او آدم درستی برای این کار است.
با این حال، نکته مهم درباره خود کریک این است که برخلاف آموریم که تیمش را «بدترین تیم تاریخ باشگاه» توصیف کرده بود، او همچنان از وضعیت کنونی راضی نیست.
سرمربی موقت یونایتد بعد از پیروزی برابر برنتفورد و نزدیک شدن به لیگ قهرمانان گفت: نباید بابت رسیدن به لیگ قهرمانان بیش از حد جشن بگیریم، این باشگاه باید برای قهرمانی لیگ برتر و لیگ قهرمانان بجنگد. هدف ما باید خیلی بالاتر باشد.
آیا کریک در واقعیت آماده هدایت بلندمدت یونایتد است؟
با وجود نتایج درخشان مایکل کریک در چند ماه اخیر، هنوز بخشی از هواداران منچستریونایتد نسبت به توانایی او برای رساندن تیم به سطح قهرمانی تردید دارند. بسیاری معتقدند نتایج مثبت تنها به معنای پیشرفت واقعی در کیفیت فوتبال تیم نیست و یونایتدِ کریک هنوز هویت تاکتیکی مشخصی پیدا نکرده است.
منتقدان میگویند بهترین نمایشهای یونایتد همچنان همان دو مسابقه ابتدایی برابر منچسترسیتی و آرسنال بوده است. حتی برد مقابل آرسنال هم تا حد زیادی مدیون دو گل استثنایی از راه دور توسط پاتریک دورگو و ماتیوس کونیا بود. پیروزی برابر تاتنهام نیز تحت تأثیر اخراج کریستین رومرو قرار گرفت و بازگشت مقابل کریستال پالاس هم بعد از اخراج ماکسنس لاکروا و پنالتی بحثبرانگیزی که VAR اعلام کرد رقم خورد.
در مسابقه با اورتون، این سنه لامنز بود که عنوان بهترین بازیکن زمین را گرفت و بارها یونایتد را نجات داد. مقابل برنتفورد هم اگرچه این عنوان به کاسمیرو رسید، اما دروازهبان بلژیکی بار دیگر یکی از عوامل اصلی برد تیم بود. برابر لیدز، یونایتد تنها زمانی جان گرفت که با ۱۰ نفر بازی میکرد و در بازی مقابل نیوکاسل هم حتی اخراج بازیکن حریف نتوانست مانع شکست شود؛ شکستی که بسیاری را یاد دوران ناامیدکننده آموریم انداخت.
یکی از انتقادهای پرتکرار به کریک، کند بودن واکنشهایش حین مسابقه است. گفته میشود او در برخی بازیها، بهویژه مقابل وستهم، خیلی دیر دست به تغییر میزند. هرچند در دیدار با برنتفورد تصمیم گرفت بین دو نیمه نصیر مزراوی را بهجای آماد دیالو وارد زمین کند، اما این تعویض بیشتر با هدف کنترل بازی انجام شد؛ رویکردی که هواداران یونایتد علاقهای به آن ندارند.
عدهای از هواداران همچنین معتقدند کریک از برنامه مسابقات سبکتر نسبت به رقبا سود برده و با وجود زمان بیشتری که برای تمرین داشته، هنوز سبک مشخص و ثابتی به تیم نداده است. همین مسئله باعث شده است بخشی از فضای اطراف باشگاه همچنان نسبت به آینده او محتاط بماند.
با این حال، مشکل بزرگ مدیران یونایتد کمبود گزینههای سطح بالا در بازار است. لوئیس انریکه و توماس توخل در دسترس نیستند و همین باعث شده بسیاری، کریک را منطقیترین انتخاب حال حاضر بدانند. تنها نامهایی که جدی مطرح شدهاند، یولیان ناگلزمان ( که تا ۲۰۲۸ با تیم ملی آلمان قرارداد دارد ) و آندونی ایرائولا هستند.
ایرائولا که بهزودی از بورنموث جدا میشود، با فوتبال تهاجمی و نتایج فراتر از انتظارش تحسین زیادی دریافت کرده است. با این حال، نگرانی اصلی درباره او این است که شاید زیر فشار رسانهای شدید اولدترافورد دوام نیاورد یا نتواند رختکن پر از ستاره و ایگوهای بزرگ یونایتد را مدیریت کند؛ مشکلی که روبن آموریم هم با آن دستوپنجه نرم میکرد. بسیاری معتقدند اگر ایرائولا شکست بخورد، مدیران باشگاه بابت کنار گذاشتن کریک بهشدت تحت فشار قرار خواهند گرفت.
گزینهای کمهزینه و محبوب؛ یونایتد شاید چارهای جز اعتماد به کریک نداشته باشد
در شرایطی که منچستریونایتد همچنان به دنبال بازگشت به روزهای پرافتخار گذشته است، بسیاری از تحلیلگران معتقدند مایکل کریک دقیقاً همان چیزی است که باشگاه در این مقطع زمانی به آن نیاز دارد؛ نه یک مربی فوقستاره و پرحاشیه، بلکه چهرهای آرام، قابل اعتماد و آشنا با فرهنگ باشگاه که بتواند ثبات را به اولدترافورد برگرداند.
جیمی کرگر، مدافع سابق لیورپول، در یادداشتی برای تلگراف وضعیت فعلی یونایتد را اینگونه توصیف کرد: هیچکدام از مدعیان لیگ برتر یا لیگ قهرمانان با دیدن مایکل کریک روی نیمکت یونایتد نمیترسند؛ اما وقتی هیئتمدیره گزینهها را بررسی میکند، کریک بهترین انتخاب برای چیزی است که باشگاه همین حالا به آن احتیاج دارد.
نکتهای که مدیران یونایتد را بیش از پیش به ادامه همکاری با کریک متمایل میکند، شخصیت و رویکرد حرفهای اوست. برخلاف بسیاری از مربیان بزرگ فوتبال اروپا، کریک بهخوبی میداند هنوز در سطح مربیان نخبه دنیا قرار نگرفته و احتمالاً بدون درخواست دستمزد نجومی یا اختیارات غیرمعمول، حاضر است پروژه باشگاه را ادامه دهد. همین موضوع او را به گزینهای کاملاً هماهنگ با سیاستهای اقتصادی سر جیم رتکلیف تبدیل کرده؛ مدیری که به دنبال کاهش هزینهها و ساخت پروژهای پایدارتر در یونایتد است.
محبوبیت کریک میان هواداران هم عامل مهم دیگری محسوب میشود. او سالها یکی از مهرههای کلیدی موفقترین دوران منچستریونایتد بود و مثل اولهگنار سولسشر، برای هواداران یادآور دورانی است که باشگاه هنوز اقتدار واقعی داشت. همین محبوبیت باعث شده است بخشی از فشارها از روی مدیریت باشگاه برداشته شود؛ مدیریتی که طی ماههای اخیر بارها به دلیل تصمیمات جنجالی و مصاحبههای بحثبرانگیز رتکلیف زیر انتقاد قرار گرفته است.
در واقع حضور کریک تا حد زیادی نگاهها را از بحرانهای مدیریتی دور کرده و تمرکز را دوباره به زمین مسابقه برگردانده است. شاید فوتبال یونایتد تحت هدایت او همیشه چشمنواز و هیجانانگیز نباشد، اما تیم دوباره ثبات پیدا کرده، به لیگ قهرمانان نزدیک شده و حداقل حس فروپاشی کامل که در دوران پایانی آموریم وجود داشت، از بین رفته است.
به همین دلیل، حتی اگر هنوز تردیدهایی درباره سقف تواناییهای کریک وجود داشته باشد، مدیران یونایتد ممکن است به این نتیجه برسند که تغییر دوباره مسیر، ریسک بزرگتری نسبت به ادامه دادن با او دارد. حالا دیدار با لیورپول میتواند آخرین قطعه پازل باشد؛ مسابقهای که شاید نهتنها فصل یونایتد، بلکه آینده نیمکت اولدترافورد را هم تعیین کند.
نظر شما