به گزارش خبرگزاری ایمنا، جغرافیا برای ملتهایی که ریشهای در تاریخ ندارند، تنها خطوطی روی نقشه است، اما برای ما ایرانیان، هر موجی که بر ساحل صخرهای جنوب میکوبد، طنینِ هزاران سال حاکمیتِ اندیشه و فرهنگ است. خلیج فارس، آیینه تمامنمای هویتی است که از هخامنشیان تا به امروز، نام «پارس» را نه بهعنوان یک واژه قومی، بلکه بهعنوان یک اعتبار جهانی بر سینه خود حمل کرده است. این آبیِ بیانتها، شاهد خاموش رشادتهایی است که اجازه ندادند جغرافیای ما بازیچه وسوسه بدخواهان شود.
وقتی از خلیج فارس سخن میگوییم، از قلب تپندهای حرف میزنیم که خونِ غیرت را در رگهای خوزستان و بوشهر و هرمزگان پمپاژ میکند. حفاظت از این قلمرو یک مأموریت نظامی و یک فریضه تمدنی است. ما آموختهایم که برای پاسداری از این میراث جاویدان، باید حماسه را با عقلانیت و ایمان گره زد. همان حماسهای که در روزهای سخت جنگ، در گلوی رزمندگان ما جوشید و به یاوهگویان تاریخ فهماند که این خاک، معاملهشدنی نیست.
در پاسخ به کسانی که گمان کردهاند میتوانند با تغییر واژهها، واقعیت تاریخ را مخدوش کنند، باید با زبان حماسه سخن گفت؛ همان زبانی که از عمق جان برمیآید و لرزه بر اندام گستاخان میاندازد:
این صدای رجزخوانی زیبای شهید امیر سرتیپ بهرام آریافر در دوران دفاع مقدس در رثای خلیج همیشه فارس است که میخواند:
«خلیج فارس میخواهی؟ چنین گستاخ میگویی؟
تو خوزستان همیخواهی؟ بدان این را:
میان آبهای نیلگونش غرق میگردی، اگر روزی خدا خواهد!
جوابت را به نوک این سِنان سرد میگویم
همانگونه که روبه را ز پای افکندم، تو را بر خاک بنشانم
اگر روزی امام امت ما چنین گوید:
"روید و خاک آنجا را به سر آن بیهمهچیزان فروریزید"
به پیشت باز میگردم، برایت مرگ میخوانم
و تخم مرگ افشانم به پیشِ آن دروغینربِ بیچیز
و روزت را سیه گردانم...
بدان این را؛ من و همسنگران من، به پاسِ یک وجب زین خاک جاویدان
چه خونها، خونبهای این سرا کردیم!
خلیج فارس میخواهی؟ چنین گستاخ میگویی؟»
به گزارش ایمنا، خلیج فارس برای ما پیوند معنویت و ملیت است؛ این آبهای جنوبی حصار امن تمدن ایران هستند. ما در این جغرافیا، قد کشیدهایم تا پاسدار میراثی باشیم که نسلبهنسل و سینه به سینه به ما رسیده است. روز ملی خلیج فارس، روز تجدید پیمان با آبیِ بیکرانی است که تا ابد «فارس» میماند، چون نامش با ریشههای این ملت گره خورده است. یاد و خاطره تمام مدافعان حرمت این مرز و بوم، که خونبهای این سرا شدند، گرامی باد.
نظر شما