به گزارش خبرگزاری ایمنا، یکی از جنجالیترین ابعاد مذاکرات اسلامآباد، ترکیب تیم مذاکرهکننده آمریکایی بود؛ مکس بلومنتال، روزنامهنگار آمریکایی، با نقدی تند و بیپروا به این موضوع پرداخت و پرسید آیا هیچ نشانهای وجود داشت که هیئت آمریکایی به رهبری کوشنر و ویتکاف، که از مهرههای اسرائیلی بودند، چیزی کمتر از تسلیم کامل یکجانبه ایران را درخواست کنند؟ و پاسخ او نیز صریح بود: چنین چیزی وجود نداشت. این دو، نه نمایندگان ملت آمریکا، که نمایندگان نتانیاهو و منافع رژیم صهیونیستی بودند.
بحران مشروعیت در تیم مذاکرهکننده آمریکایی
کاربران شبکه اجتماعی ایکس نیز بیکار نماندند و یکی از آنها نوشت: «جرد کوشنر نماینده ایالات متحده نیست، او نماینده ترامپ، نتانیاهو و خودش است. او هیچگونه صلاحیتی برای مذاکره به نمایندگی از آمریکا در خارج از کشور ندارد.» این اظهارات، نشاندهنده عمق بحران مشروعیت در تیم مذاکرهکننده آمریکایی بود.
ایران در موضع قویتر است
شاید هیچ اظهارنظری به اندازه سخنان بری روزن، دیپلمات پیشین آمریکایی، برای آمریکا خفتبار نبود. روزن با تعجب و حیرت از مقاومت و ایستادگی ایرانیان سخن گفت و اعتراف کرد که تهران در تنگه هرمز دست برتر را دارد.
وی گفت: «ایران بر تنگه هرمز تسلط دارد و آن را رها نخواهد کرد. ایالات متحده از خیلی جهات تسلیم ایران خواهد شد. چرا؟ چون ایران در موضع قویتری قرار دارد. جنگ با ایران این کشور را قویتر کرد و ملیگرایی را در میان ایرانیان بیشتر کرد.»
این اعتراف، از زبان یک دیپلمات آمریکایی، چیزی کم از شکست مفتضحانه نداشت و آمریکا که با زرادخانه نظامی و اقتصادی خود به میدان آمده بود، اکنون اعتراف میکرد که نهتنها پیروز نشده، بلکه حریف را قدرتمندتر از قبل کرده است.
برده نتانیاهو
تاکر کارلسون، مجری مشهور آمریکایی، در اظهاراتی تکاندهنده، ترامپ را برده نتانیاهو خواند. وی گفت: «من برای ترامپ متأسفم، همانطور که برای همه بردگان متأسفم. او در این لحظه اصلاً آزاد نیست تا کاری را که فکر میکند برای خودش یا کشورش بهترین است، انجام دهد.»
کارلسون افزود: «او آزاد نیست و ما این را دیروز فهمیدیم؛ وقتی ترامپ با آرامشی آشکار، یک آتشبس را اعلام کرد و مفاد آن یا اکثر مفاد آن را علنی کرد و بعد، آن آتشبس ظرف ۲ ساعت به پایان رسید؛ زیرا اسرائیل با حمله نهتنها به جنوب لبنان، بلکه به شهر بیروت، عمداً مفاد آن را نقض کرد.»
مجری از کارلسون پرسید: یعنی میگویید او بنده برده نتانیاهو است؟ پاسخ کارلسون تکاندهنده بود: «فکر نمیکنم به این سادگی باشد که بگوییم او تحت کنترل نتانیاهو است، اما میتوانید موضوع را اینطور خلاصه کنید و حرفتان کاملاً هم بیراه نباشد.»
کارلسون در بخش دیگری از سخنانش، بزرگترین اشتباه ترامپ یا هر رئیسجمهور دیگری در طول عمرش را رفتن به جنگ با ایران به قصد تغییر نظام این کشور خواند و این اظهارات، نشاندهنده عمق ناامیدی در محافل آمریکایی از امکان تغییر نظام در ایران است.
آمریکا نیامده بود مذاکره کند
تیم اندرسون، تحلیلگر استرالیایی، علت اصلی شکست مذاکرات را اینگونه توضیح داد: «توافق حاصل نشد، زیرا آمریکا بیش از حد متکبر و حریص بود.» این تحلیل، بهخوبی نشاندهنده ریشه مشکل است.
الایجا مگنیر، تحلیلگر ارشد خاورمیانه، با جزئیات بیشتری به این موضوع پرداخت و گفت: «آمریکا برای مذاکره نیامده بود. برای دیکته کردن آمده بود و میخواست حقوق هستهای ایران را نپذیرد.»
چرا آمریکا شکست خورد؟
مذاکرات اسلامآباد چند درس مهم برای جهانیان داشت؛ نخست اینکه زورگویی دیگر جواب نمیدهد. آمریکا با خیال اینکه میتواند با فشار نظامی و اقتصادی ایران را به زانو درآورد، وارد میدان شد، اما نتیجه عکس گرفت و جنگ، ایران را قویتر و ملیگرایی را در میان ایرانیان تقویت کرد.
ایران، قدرت منطقهای غیرقابل انکار است و کنترل تنگه هرمز و تأثیرگذاری بر اقتصاد جهانی، ابزارهایی هستند که ایران بهخوبی از آنها استفاده میکند و آمریکا ناگزیر است این واقعیت را بپذیرد.
مذاکرات اسلامآباد، یک بار دیگر به جهان نشان داد که ملت ایران، ملتی نیست که با زورگویی و تهدید بتوان او را به زانو درآورد. این ملت در برابر قویترین قدرتهای جهان ایستاد و ثابت کرد که مقاومت، پیروزی میآورد.
آمریکا با مهرههای اسرائیلی آمد و با خواستههای تحقیرآمیز پای میز نشست، اما با واقعیتی تلخ روبهرو شد که ایران، نهتنها تسلیم نمیشود، بلکه در موضع قدرت نشسته و آمریکا را به تسلیم در بسیاری از جهات ناگزیر خواهد کرد.
شهدای میناب و دیگر شهدای این ملت، فراموش نخواهند شد، خون آنها، بذر مقاومتی کاشت که امروز به درختی تنومند تبدیل شده است و آمریکا و همپیمانانش باید این واقعیت را بپذیرند که راهحل، تنها در گفتوگوی احترامآمیز و توافق متقابل است، نه تحمیل و دیکته.
ملت ایران این را ثابت کرد و جهانیان دیدند که ایران جنگ نمیخواهد، اما مقاومت را بهخوبی میداند و تا زمانی که لازم باشد، پای کرامت و استقلال خود خواهد ایستاد.
نظر شما