به گزارش خبرگزاری ایمنا، مهرداد اسدی، پزشک جراح و مسئول بسیج جامعه پزشکی در یادداشتی نوشت: «بنا داریم که در چند سطر ساده و صمیمی به یکی از آفت های مهم این روزها بپردازیم. آفتی که اگر حواسمان جمعش نباشد میتواند فاجعه بیافریند…فاجعه ای که چه بسا قابل جبران هم نباشد.
عنوان کلی آفت را میگذاریم: تقیه شیطانی
قبل از هر چیز مرور کنیم که تقیه چیست؟!
تقیه یعنی: ابراز عقیده یا انجام دادن کاری بر خلاف نظر و اعتقاد قلبی.
اما چرا شیطانی؟!
اگر تقیه در جایگاه و موقعیت درست و اصولی خود نباشد میشود عافیت طلبی… میشود بی خیالی.. میشود نفاق.
میشود همان «تقیه شیطانی».
خلاصه و صریح حرف آن است که در دل جنگی همه جانبه و تمام عیار با مشارکت راس استکبار که در دور جدیدش با به شهادت رسیدن امام شهید، امام خامنه ای (قدس سره) آغاز شده است هیچ جایگاهی برای خویشتنداری و امتناع از ابراز و اعلان عقیده و دیدگاه وجود ندارد.
هیچ جایگاه و توجیهی ندارد که من و شمای انقلابی در درجهها و مرتبه های گوناگون در پست ها، سمت ها و مسئولیتهای مختلف با توجیه ها و منطق های گوناگون میخواهد جذب حداکثری باشد یا ترس و نگرانی از تهدید و فشار دیگران یا حتی مسخره یا تحریم شدن توسط دیگران از اظهار و تصریح بر اعتقادات یا حس و حال صادقانه درونی خودمان طفره برویم.
برای مثال از تغییر متناسب و هنرمندانه و زیبای تصویر نمایه (پروفایل) خود در شبکههای اجتماعی بگیریم تا تغییر در چینش میز و اتاق کار…تا کمک و حضور در ایستگاههای صلواتی تا دعوت از همکاران و اعضای خانواده در ختم جز قرآن و توزیع و تقسیم نذری…تا انتشار با افتخار تصاویر حضور در تجمعهای بیریا اما دشمنشکن شبانه، از انجام ویزیت یا ارائه خدمت صلواتی به نیت امام شهید تا سیاهپوش کردن و فضاسازی محیطهای مختلف با پرچم مقدس ایران سرفراز...
این کارها و مشابه آن ایفای نقشهای موثر ماست…نقش هایی که بسیار جدی است و در شرایط اجتماعی این روزهای ما هنرمدندانه و دقیق انجام دادنشان بسیار حیاتی است.
ممکن است بهخاطر برخی رفتارها یا واکنش ها در محل کار یا به خاطر برخی ابراز احساسها یا موضعگیریها در محیطهای خانوادگی و دوستانه به این نتیجه برسیم که از اظهار نظر و بیان عواطف و احساس ها صرف نظر کردن امری معقول و درست باشد ولی حواسمان باید باشد که دیگران در اطراف ما، چه موافق، چه مخالف و چه بی طرف مبتنی بر قرائن و شواهد میدانی حس و حال و جمع بندی پیدا میکنند.
با این وصف فارغ از اهمیت مذهبی و معنوی و اعتقادی ضرورت اظهار و اعلام اعتقادات باید بدانیم که محاسبات دیگران هم متاثر از این کنشها و رفتارهای به ظاهر ساده است..
لازم به یادآوری است که به هیچ عنوان نباید پی لجبازی یا دوقطبی کردن فضا بود، اما خودسانسوری و عدم اظهار یک ظلم مضاعف دنباله دار است.
طبیعی است که وقتی اهمیت جدی این موضوع برایمان جا افتاد آن موقع با فکر بیشتر و با هم فکری فعال با اطرافیان و همراهان میتوانیم ایده ها، طرح ها و راهکارهای بهتر و موثر تری راهم پیدا کرده و عملیاتی کنیم..
الهی که همه ما با اتکا به قدرت واقعی درونی عامل باشیم به آنچه که باید.ان شاءالله»
نظر شما