سه روز بندگی و آرامش؛ بدرقه معتکفان با اشک و دعا

با پایان سه روز خلوت عاشقانه در سایه‌سار مسجد، معتکفان در حالی قدم به زندگی روزمره گذاشتند که اشک‌های شوق و دعاهای بدرقه، نشانی از دلی سبکبار و عهدی تازه با پروردگار داشت، سه روزی که آرامش ناب بندگی را در جان‌ها ماندگار کرد.

به گزارش خبرگزاری ایمنا از خوزستان، مسلمانان سالانه سه روز خاص از ماه رجب را در سراسر جهان به مناجات و راز و نیاز با پروردگار سپری می‌کنند؛ از پیر و جوان و نوجوان تا کودک نوپایی که گوشه چادر مادرش را محکم گرفته است تا میان جمعیت گم نشود؛ حوالی نماز مغرب حیاط مسجد امام حسین (ع) حال و هوای دیگری دارد، مسجدی که آغوشش را برای تمام سنین باز کرده است؛ بچه‌ها دورهم جمع شده‌اند، چندنفرشان دنبال هم می‌دوند و صدای خنده‌های شیرین کودکانه‌شان فضای حیاط مسجد را پر کرده است.

یک روفرشی بزرگ دم در ورودی پهن شده و کوله‌پشتی‌ها و چمدان‌ها در گوشه کنار مسجد خودنمایی می‌کند؛ چادرهای رنگی رنگی سفید با گل‌های ریز صورتی و آبی آسمانی دخترکان نو مکلف شور خاصی به فضای مسجد داده است؛ چادر کوچکِ متحرکی از میان جمعیت نمایان می‌شود، آهسته و با احتیاط قدم بر می‌دارد پایش به چادر گیر می‌کند و می‌افتد، دوباره بلند می‌شود راه می‌افتد.

یک دورهمی دخترانه گوشه سمت راست جلب توجه می‌کند، دور هم حلقه زده بودند و یک خانم میان سال در حال سخنرانی بود، گویا احکام یادشان می‌داد، یکی از دختران نامش شیراز است، موهایش را زیر روسری مرتب می‌کند و می‌گوید: امسال اولین سالِ اعتکاف من است، احساس سبکی خاصی دارم و خدا را بیشتر احساس می‌کنم.

نگاهی به دوستانش می‌اندازد، می‌خندد و ادامه می‌دهد: تمام ترسم از این بود که حضور در کنار دوستانم معنویت فضا را از من سلب کند، اما بحمدالله چیزی از حس قشنگ در محضر خدا بودن از من کم نشد و حضور دوستانم صمیمیت و معنویت را بیشتر کرد.

سه روز بندگی و آرامش؛ بدرقه معتکفان با اشک و دعا

صدای اذان مغرب فضای مسجد را فرا می‌گیرد و کمی بعد جمعیت صف‌های نماز را پر می‌کند؛ خانم میان‌سالی برایمان از حال و هوای اعتکاف امسالِ اهواز می‌گوید «الحمدالله خوب بود، سر و صدای بچه‌های کوچک کمی اذیت کننده بود اما به خودم گفتم این هم یک نوع ریاضت و امتحان است، به خودم گفتم در چشم به هم‌زدنی تمام می‌شود و حسرتش تا سال دیگر به دلمان می‌ماند»

مادری فرزندش را در آغوش داشت و تلاش می‌کرد از میان جمعیت رد شود، چهره‌اش خسته به نظر می‌رسید؛ او از حال و هوای امروز اعتکاف می‌گوید: الحمدالله خوب است، هرچند با کودک نوپا سخت است، اما با اجر و پاداشی که نزد خدا دارد ارزشمند است.

فضای مسجد سرشار از عطر خدا و بندگی است، پیرزنی روی صندلی نماز می‌خواند، دختری کتاب مناجات به دست نجوا می‌کند و آرام و بدون صدا قطرات اشکش از گوشه چشمش سر ریز می‌شود و صفحه را تر می‌کند، کودک دیگری مهرها را بعد از نماز جمع می‌کند تا سر جایشان بگذارد و دیگری قرآن‌ها را به ترتیب روی هم می‌گذارد.

آیت‌الله محسن حیدری، نماینده مردم خوزستان در مجلس خبرگان به خبرنگار ایمنا می‌گوید: اعتکاف یک عبادت شرعی مثل نماز و روزه و حج با هدف ساختن انسان و ایجاد زمینه مناسب برای ارتباط با خدا است؛ انسان به عنوان یک موجود ممکن‌الوجود سراسر نقص، فقر و نیاز است و خداوند سبحان به عنوان موجود واجب‌الوجود قدرت بی انتها، علم بی انتها و رحمت بی انتها دارد.

وی ادامه می‌دهد: اعتکاف شامل مجموعه‌ای از عبادت‌ها و دور شدن موقت از جریان زندگی معمولی است تا انسان باورهای دینی خودش را تقویت کند.

نماینده مردم خوزستان در مجلس خبرگان به ریاضت شرعی اعتکاف اشاره و عنوان می‌کند: همانطور که بدن انسان به ورزش برای تقویت قدرت بدنی نیاز دارد، از نظر روحی نیز نیازمند ریاضت و تقویت اراده با عبادت است، در واقع اعتکاف تمرین روحی و ریاضت شرعی است و انسانی که اراده قوی داشته باشد در تصمیم‌گیری‌ها و در مقابل ناملایمات و انحرافات بهتر عمل می‌کند.

سفره‌های رنگین افطار که در میان جمعیت پهن شده است، عطر خاصی به فضا می‌دهد؛ حالا هوا کمی سردتر شده است و بچه‌ها از سرمای هوا به داخل مسجد پناه آورده‌اند؛ حوض مسجد خالی است و فواره خاموش سکوت عجیبی را بر فضا حاکم کرده است، سکوتی از جنس آرامش و معنویت.

سیده مریم علوی‌محمدی

کد خبر 938240

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.