• ۵ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۱۳:۱۶
  • کد خبر: 374016
خطشه 26

برای رفتن به فینال برنامه «عصر جدید» کافی ست زارت انگشت بگذارید روی نقطه حساس ما که همانا غرور ملی ماست؛ مثلا بگویید می‌خواهم برای اولین بار، با کف دست از زیر بغلم ۲۰ صدای پیاپی دربیاورم که قبلا در گینس یک شوهرعمه اتیوپیایی رکورد ۱۸ صدای پی‌درپی آن را ثبت کرده است.

به گزارش ایمنا، این غرور ملی دقیقا کجای مردم ما قرار دارد که هرروز دارد با صدای سالار عقیلی بالا می‌رود ولی هنوز به سطحی نرسیده که کافی باشد؟ اصلا این کتاب گینس کجاست؟ چند جلدی است؟ مردِ کرم‌خوار و زن اشک‌ریزان و درازترین فلافل و... تا حالا غرور کشورها را تا کجا بالابرده؟ اصلا غرور کشورهای دیگر کجایشان است؟

نقطه حساس دیگر ما روبرو شدن با بچه‌هاست. بچه‌ها هر کاری بکنند برنده‌اند و مورد تشویقِ روحیه نجیب ایرانی قرار می‌گیرند. همین بچه‌ها وقتی مسیرشان را ادامه دادند و مثلا هنرمند شدند، انواع بلاها را سرشان می‌آوریم. درواقع منظور ما این است که قندعسلا، خوشگلا، استعدادتان را طوری ادامه بدهید که بعدا ادامه ندهید! یا مسیرتان را بروید ولی از بغل، طوری که ما نبینیم.

شماره بیست‌وششم خطشه را از اینجا بخوانید.

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 8 =