حمايت از كالاهاي داخلي

رمز توسعه ببر آسيايي؛ حمایت از صنایع داخلی و توسعه صادرات

تاریخ انتشار : پنجشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۱۰:۰۶
Share/Save/Bookmark
كره جنوبي در مراحل اوليه توسعه خود، ورود سرمايه هاي خارجي و كالاهاي غير سرمايه اي رامحدود و بر قدرت و امكانات بنگاه ها و صنايع داخلي تمركز نمود.
 
به گزارش ايمنا، در ميان كشورهاي شرق آسيا، شايد بتوان كره جنوبي را از جهات اقتصادي منحصر به فرد و حتي پيشتاز به شمار آورد؛ اين كشور با جمعيتي بيش از 50 ميليون نفر و سرزميني بسيار كوچك،مدت كوتاهي پس از جنگ كره (1950)، اصلاحات خود را آغاز كرد. اين راه با سرعت و جديت تمام دنبال شد به طوري كه پس از دو دهه رشد شتابان، محصولات صنعتي آن از كيفيت مناسب براي حضور در بازارهاي بين المللي و رقابت با بزرگان صنعتي برخوردار شدند. سئول، پایتخت این کشور، یکی از ده شهر برجستهٔ اقتصادی و مالی جهان است. بنابراین در حال حاضر، کرهٔ جنوبی علی‌رغم کمبود منابع طبیعی و دارا بودن کمترین مساحت در میان کشورهای گروه ۲۰، یکی از اقتصادهای نیرومند دنیا تلقی می‌شود؛بدین ترتیب که اقتصاد این کشور، چهارمین اقتصاد بزرگ آسیا و سیزدهمین در دنیاست.

کنکاشی در مدل توسعه این کشور آسیایی نشان می دهد، رشد و توسعه اقتصادی این کشور گردیده تا حد زيادي مرهون تدبیر و دور اندیشی دولت و مردم کره جنوبی برای پیشرفت و توسعه اقتصادی بوده است. مقامات این کشور  از حدود 50 سال پیش تاکنون، اصلاحاتی در سیستم اقتصادی خود ایجاد نمودند که زمينه هاي تبديل اين كشور به يكي از "چهار ببر آسيايي" را فراهم نمود.  
مرحله صنعتی‌شدن اولیه اين كشور(1962 تا 1973) از دو راهبرد تکمیلی "جانشینی واردات کالاهای مصرفی" و "پیشبرد صادرات کالاهای کاربر"(کالاهایی که سهم نیروی کار در تولید آن بیش از سرمایه یا دیگر عوامل تولید است) تشکیل شده بود. مرحله دوم(1973 تا 1979) را می‌توان به‌عنوان دوره "تعمیق صنعتی" در کره توصیف کرد. همانند بسیاری از دیگر کشورهای درحال توسعه، تخصیص اعتبار در کره جنوبی نیز تحت کنترل دولت بود. دولت کره با تمهیدات روشن و آگاهانه اي همچون وام‌های صادراتی با نرخ‌های بهره ترجیحی، تشكيل صندوق‌های حمایت از تولید برای صادرکنندگان، معافیت‌های تعرفه و تخفیف‌های دولتی بابت واردات کالاهای سرمایه‌ای، نهاده‌های واسطه‌ای و مواد خامی که در داخل تولید نمی‌شود، به ترغیب سرمایه‌گذاری خصوصی و پشتیبانی از صنایع منتخب پرداخت.
دولت  كره همچنين در فرايند توسعه صنايع داخلي، بازار سرمایه را نيز کاملاً کنترل کرد و محدودیت‌های قوی بر سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی جای داد. تجهیز و تخصیص سرمایه از طریق بازارهای مالی داخلی را در مرکز سیاستگذاری اقتصادی خويش قرار داد. با اين راهكار، تشکیل و ارتقای شرکت‌های بومی تشویق گرديد و  تمايل بنگاههاي کره‌ای نیز براي سرمایه‌گذاری در فناوری های وطنی افزايش يافت.
دولت كره همچنین با ادغام تولیدکنندگان اصلی تجهیزات الکتریکی سنگین ، "صنعت ماشین‌آلات" را در 1980 بازسازی کرد و جایگاه انحصاری به‌آنها اعطا نمود. پس از آن بود كه کره جنوبی در سالهاي  1997- 1993،  برنامه "تثبیت جامع " را اعلام کرد كه محتوای اصلی آن افزایش نسبت "آزادسازی تجاری" از 69 درصد به ‌95 درصد بود. دولت در این دوره نیز به ایفای نقش برای تجدید ساختار صنایع مشکل‌دار، پیشبرد تجارت عادلانه و توسعه فناوری ادامه داد.

سیاستگذاران کره‌ای همچنین  تأکید شدیدی بر سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه و ارتقای فناوری داشتند. ارتقای صنایع اطلاعات راهبردی ، تشکیل نهادهای پژوهشی با منابع دولتی ، پشتیبانی از تلاش‌های بنگاه‌های خصوصی، دانشگاه‌ها و سایر بنگاه‌های خصوصی برای توسعه فناورانه کاراتر و راه‌اندازی تحقیقات مشترک ، ساختن یک شبکه اطلاعاتی برای تجارت و توزیع خدمات و پشتیبانی از کامپیوتری کردن بنگاه‌های کوچک و متوسط  از جمله دیگر تلاش های دولت کره برای توسعه اقتصادی بود.
بسیاری توسعه اقتصادی کره را مدیون کمک های مالی وسرمایه گذاری های خارجی بویژه از سوی کشور آمریکا می دانند. با این وجود اقتصاددانان کره  ای معتقدند که هر چند الگوی توسعه اقتصادی این کشور بر اساس برون نگری تنظیم شده و همواره در پی جذب سرمایه های خارجی بوده؛ اما "تدابیر داخلی برای حمایت از صنایع داخلی و توسعه صادرات" نیز تأثیر قابل ملاحظه ای در این رشد داشته است؛ به نحوی که در آغاز اجرای برنامه های توسعه ای برای صادر کنندگان جوایز صادراتی و معافیت مالیاتی در نظر گرفته شد.
 
کد مطلب: 242461
 


 
پربیننده ترین ها
پربحث ترین ها